..

31 Δεκ 2013

Νέες αφίξεις στο "βιβλιοπωλείο" αυτόνομων & κινηματικών εκδόσεων:

Ευτοπία 22η (περιοδική έκδοση για τον ελευθεριακό κοινοτισμό)
  - Η ελευθεριακή συμβολή για μια πρόταση δημοτικού αγώνα
 - Σκουριές: Η καταστροφή που αποκαλούν ανάπτυξη 
 - Ασφαλτική άμμος, ακραία ενέργεια και το μέλλον του κλιματικού κινήματος
- Πράσινη Φλόγα: Ο Κροπότκιν και η γέννηση της οικολογίας
- Κυριαρχία και Κοινωνική Οικολογία στη σκέψη του Μπούκτσιν
- Κοινωνικός αναρχισμός, lifestyle αναρχισμός και ο αναρχισμός του Κόλιν Γουόρντ
- Από τον Προυντόν στον Μπακούνιν, του Daniel Guerin
- Η θέση της γυναίκας στο έργο του Προυντόν
- Οι κολεκτίβες ως δυνάμεις προώθησης της κοινωνικής αλλαγής: η ισπανική Επανάσταση
 - Κυκλοφορία ελευθεριακών ιδεών
- Ευτοπικό Εργαστήρι - η εισήγηση της εναρκτήριας εκδήλωσης
- Η έννοια της πατρίδας στα γραπτά του Μπακούνιν
- FR.A.P.: Διεκδικήσεις στην πόλη και πολιτική δράση των επιτροπών πολιτών στο Μόντρεαλ
 

Βέρα Φίγκνερ: Νύχτα πάνω από τη Ρωσία - Ελευθερία ή Θάνατος (εκδ. Υπερσιβηρικός)

Η Βέρα Φίγκνερ γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1852 στο Καζάν ως έκτο παιδί του Νικολάι και της Αικατερίνης Φίγκνερ. Από το 1872 σπούδαζε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, όπου και ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το επαναστατικό κίνημα. Διέκοψε τις σπουδές της το 1875 για να αφοσιωθεί στην υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης στη Ρωσία. Εντάχθηκε στην οργάνωση «Ζέμλια ι Βόλια» («Γη και Ελευθερία») που ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1876. Μετά τη διάσπαση της οργάνωσης το 1879 έγινε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της «Ναρόντναγια Βόλια» (Λαϊκή Θέληση). Συνελήφθη στις 10 Φεβρουαρίου 1883 και ένα χρόνο αργότερα καταδικάστηκε σε θάνατο στη «Δίκη των Δεκατριών». Η ποινή της μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη και αποφυλακίστηκε το 1904. Από το 1906 ζούσε στην Ευρώπη, όπου οργάνωνε καμπάνιες για τους πολιτικούς κρατούμενους στη Ρωσία. Επέστρεψε στη Ρωσία το 1915.

Η δανειστική βιβλιοθήκη και το "βιβλιοπωλείο" αυτόνομων & κινηματικών εκδόσεων λειτουργούν κάθε Τετάρτη & Σάββατο 20.00-24.00.

27 Δεκ 2013

Κοινωνικό καφενείο Σάββατο 28 Δεκέμβρη '13

Αυτό το Σάββατο 28/12 από τις 8μμ στον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο Pasamontaña κοινωνικό καφενείο για χαλαρή συνεύρεση, γνωριμία και επικοινωνία.

(Όπως κάθε Σάββατο θα λειτουργεί το δωμάτιο υπολογιστών/internet, η δανειστική βιβλιοθήκη & ταινιοθήκη και το "βιβλιοπωλείο" αυτόνομων και κινηματικών εκδόσεων.)
 

ΠΡΟΒΟΛΗ 29/12 - Hunger


Κυριακή 29/12, 8μμ. 

Hunger
μια ταινία για τον Bobby Sands
Σκηνοθεσία: Steve McQueen - Σενάριο: Steve McQueen, Εnda Walsh - 2008 - M. Βρετανία/Ιρλανδία - 96΄

Bρισκόμαστε εντός των φυλακών Maze στη Βόρεια Ιρλανδία το 1981. Οι φυλακισμένοι του ΙRA ξεκινούν έναν αγώνα, προκειμένου η βρετανική κυβέρνηση να τους αναγνωρίσει δικαιώματα πολιτικών κρατουμένων, ή έστω κρατουμένων πολέμου. Η επίμονη άρνηση της κυβέρνησης Θάτσερ θα τους οδηγήσει σε απεργία πείνας με αποτέλεσμα το θάνατο δέκα κρατουμένων. 

Περισσότερα στο blog της κινηματογραφικής ομάδας:

26 Δεκ 2013

Παρέμβαση στον Πειραιά για τη διαρροή τοξικών από τα μεταλλεία της Χαλκιδικής & παρεμβάσεις στον Κορυδαλλό

Συγκέντρωση – παρέμβαση αντιπληροφόρησης πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 23/12/2013 στο σταθμό (ΗΣΑΠ) του Πειραιά για τη διαρροή τοξικών αποβλήτων στο λιμάνι που συνέβη στις 11/12 και τα οποία προέρχονταν από τα μεταλλεία της Χαλκιδικής. Στη παρέμβαση που διήρκεσε περισσότερο από δυο ώρες με τη συμμετοχή 50 – 60 συντρόφων, στήθηκε μικροφωνική από όπου διαβάστηκαν μηνύματα αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής, μοιράστηκαν πλήθος κειμένων και αναρτήθηκαν πανό. Η ανταπόκριση, των ανθρώπων που περνούσαν από τον πολυσύχναστο σταθμό του ΗΣΑΠ, στην παρέμβαση, ήταν ιδιαίτερα θετική.











εδώ το κείμενο της συνέλευσης που μοιραζόταν κατά τη διάρκεια της παρέμβασης

***
Επίσης το Σάββατο 21/12 έγινε παρέμβαση με πανό αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, σε κεντρικά σημεία του Κορυδαλλού:











21 Δεκ 2013

Διαρροή τοξικών στο λιμάνι του Πειραιά - Συγκέντρωση/παρέμβαση αντιπληροφόρησης & αλληλεγγύης: Δευτέρα 23/12 στις 12.00 στον ΗΣΑΠ Πειραιά

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΟΥΝ ΤΟΞΙΚΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ενημέρωση - κάλεσμα προς όλες τις οριζόντιες, αυτοοργανωμένες συλλογικότητες αγώνα.

Την Τετάρτη 11 Δεκέμβρη, στο λιμάνι του Πειραιά, υπήρξε διαρροή τοξικών ουσιών από κοντέινερ που περιείχαν μεγάλες ποσότητες ρυπογόνου χώματος, στο πλοίο «Ραβένα». Το φορτίο αυτό είχε φτάσει στον Πειραιά τις προηγούμενες μέρες από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης με το πλοίο «Πάρης», έχοντας τελικό προορισμό την Κίνα. Πρόκειται για την διαδρομή που ακολουθείται για την απομάκρυνση των τοξικών αποβλήτων που παράγονται από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες στη Χαλκιδική. Παρά τη σοβαρότητα του γεγονότος, οι κρατικοί φορείς επιχείρησαν τη συγκάλυψή του. Δεν εξέδωσαν καμία ανακοίνωση και δεν έδωσαν οποιοδήποτε στοιχείο σχετικά με την προέλευση και τους ιδιοκτήτες του τοξικού φορτίου. Ωστόσο μετά την άρνηση απόπλου από τον πλοίαρχο για την προστασία του πληρώματος και την αποφυγή ρύπανσης των θαλάσσιων υδάτων, την εξέταση του τοξικού φορτίου και την διαδικασία καθαρισμού του πλοίου που ακολούθησε, το γεγονός έγινε γνωστό μέσα από δημοσιεύματα στα οποία στοχοποιείται η πολυεθνική εξορυκτική εταιρία Eldorado Gold. Η συγκεκριμένη εταιρία είναι μητρική της εταιρίας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ που ευθύνεται μαζί με το ελληνικό κράτος για τη γιγαντιαία καταστροφή που συντελείται στο όρος Κάκκαβος της Β.Α. Χαλκιδικής, τον αφανισμό της φύσης και των χωριών της περιοχής και την επιχείρηση τρομοκράτησης των κατοίκων της, για την εγκατάσταση ανοιχτού μεταλλείου εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές.

Η διαρροή τοξικών αποβλήτων στο λιμάνι του Πειραιά αποτελεί ένα ακόμα «ατύχημα» των λεηλατικών μεταλλευτικών δραστηριοτήτων. Πλήθος τέτοιων «ατυχημάτων» έχουν συμβεί στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σε περιοχές της Χαλκιδικής και ευρύτερα της βόρειας Ελλάδας το προηγούμενο διάστημα.

Για την κατάδειξη αυτού του γεγονότος και στο πλευρό του ανυποχώρητου αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής, η Συντονιστική Συνέλευση καλεί σε συγκέντρωση – παρέμβαση αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης τη Δευτέρα 23 Δεκέμβρη 2013, στο σταθμό ΗΣΑΠ του Πειραιά, στις 12 μ.μ.

Συντονιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης
στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής

19 Δεκ 2013

ΠΡΟΒΟΛΗ 22/12 - Εις το Όνομα του Πατρός


Κυριακή 22/12, 8μμ. 
Προβολή:

Εις το Όνομα του Πατρός 
(In the Name of the Father)
Jim Sheridan / Δράμα-Βιογραφικό / 1993 / 133'

Η αληθινή ιστορία των Τζέρι και Τζιουζέπε Κόνλον, που καταδικάστηκαν άδικα ως τρομοκράτες, για μια φονική βομβιστική επίθεση στο Λονδίνο. Ένα συγκλονιστικό πολιτικό δράμα, που προβάλλει την ολοκληρωτική αδυναμία του ανθρώπου μπροστά στις μηχανορραφίες αμείλικτων και συμπαγών κρατικών μηχανισμών καθώς και την τέχνη της κατασκευής ενόχων και εχθρών του λαού  από την εξουσία. 

Περισσότερα στο blog της κινηματογραφικής ομάδας:

kinimatografospasamontana.blogspot.gr 

18 Δεκ 2013

Άμεση απελευθέρωση του αγωνιστή Σάββα Ξηρού

"Θα είμαστε εκεί για να δοθεί ένα τέλος στις εκδικητικές μεθοδεύσεις του κράτους που έχει καταδικάσει σε αργό θάνατο τον αγωνιστή Σάββα Ξηρό. Καλούμε τους αγωνιζόμενους ανθρώπους, αυτούς που σήμερα αντιμετωπίζουν σε κάθε κινητοποίηση τους την τρομοκρατία του κράτους να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα του Σάββα Ξηρού. Γιατί όποιος ξεχνάει τους αιχμαλώτους πολέμου, ξεχνάει και τον ίδιο τον πόλεμο."

αναδημοσιεύσεις από το AthensIndymedia 

Την Πέμπτη στις 19/12 στις 9 πμ δικάζεται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά (Σκουζέ & Φίλωνος), η νέα αίτηση διακοπής της έκτισης ποινής του Σάββα Ξηρού, για σοβαρούς λόγους υγείας.

Ο Σάββας Ξηρός αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση μέσα στα ειδικά καθεστώτα που έχουν φτιαχτεί για τους πολιτικούς κρατούμενους. Παραμένει κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού για 11½ χρόνια, μετά το βαρύτατο τραυματισμό του, τις πολλαπλές σωματικές βλάβες και τα προβλήματα υγείας που υπέστη, μια κράτηση που για τον συγκεκριμένο πολιτικό κρατούμενο ισοδυναμεί με αργό θάνατο. Στο πρόσωπο του Σάββα Ξηρού, που είναι καταδικασμένος σε 5 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για τη συμμετοχή του στη 17Ν, το κράτος έχει εξαπολύσει μια από τις πιο ακραίες εκδικητικές πρακτικές εξόντωσης των πολιτικών του αντιπάλων.

Θα είμαστε εκεί για να δοθεί ένα τέλος στις εκδικητικές μεθοδεύσεις του κράτους που έχει καταδικάσει σε αργό θάνατο τον αγωνιστή Σάββα Ξηρό

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΞΕΧΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Αλληλέγγυοι-Αλληλέγγυες
***

Στις 18/12 δικάζεται στο Τριμελές Εφετείο Πειραιά  η αίτηση του Σάββα Ξηρού για διακοπή έκτισης της ποινής του για σοβαρούς λόγους υγείας. Oι κρατικοί μηχανισμοί εδώ και δέκα χρόνια αρνούνται στον κοινωνικό αγωνιστή Σάββα Ξηρό την παροχή επαρκούς νοσηλείας στα πολλαπλά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει.

Μια ελπίδα διαφάνηκε όταν με έκπληξη ακούσαμε την απόφαση του Α’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά για 5μηνη διακοπή της ποινής του φυλακισμένου αγωνιστή,  ώστε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης. Η νοσηλεία του όμως εξελίχθηκε σε ένα καλοστημένο παιχνίδι του κράτους και των οργάνων καταστολής καθώς μέσα σε 5 μέρες του δίνεται εξιτήριο και μεταφέρεται εσπευσμένα πίσω στη φυλακή.

Απαιτούμε από την αστική δικαιοσύνη να αποφασίσει αυτή τη φορά χωρίς τις υποδείξεις της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Να δοθεί ένα τέλος στον αργό θάνατο που τον έχει καταδικάσει  από το 2002 και να σταματήσουν οι εκδικητικές μεθοδεύσεις εξόντωσης του αγωνιστή –αντάρτη πόλης Σάββα Ξηρού.

Τα συνδικαλιστικά όργανα των γιατρών οφείλουν να μην σιωπήσουν μπροστά  σε αυτό το έγκλημα που συντελείται στην υπόγεια ειδική πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού.  Είναι αυτονόητο ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί  στο  κατ’ ευφημισμό νοσοκομείο του Κορυδαλλού, όπου τα μόνα φάρμακα που παρέχονται απλόχερα είναι τα ψυχοφάρμακα.

Καλούμε τους αγωνιζόμενους ανθρώπους, αυτούς που σήμερα αντιμετωπίζουν σε κάθε κινητοποίηση τους την τρομοκρατία του κράτους να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα του  Σάββα Ξηρού. Γιατί όποιος ξεχνάει τους αιχμαλώτους πολέμου, ξεχνάει και τον ίδιο τον πόλεμο.

Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΞΗΡΟΥ

Δράση για την Ελευθερία

12 Δεκ 2013

ΠΡΟΒΟΛΗ 15/12: Ο Άνεμος χορεύει το κριθάρι

Κυριακή 05/12, 8μμ. Προβολή:

Ο Άνεμος χορεύει το κριθάρι
(THE WIND THAT SHAKES THE BARLEY)
Ken Loach / Δράμα-Ιστορικό / 2006 / Εγχρωμη / Διάρκεια: 124'

Ιρλανδία, 1920: εθελοντές εργάτες από όλη τη χώρα κάνουν αντάρτικο κατά των Βρετανών. Όμως η μερική αυτονομία που επιβάλλουν οι Βρετανοί πυροδοτεί αντιθέσεις....
Χρυσός Φοίνικας Φεστιβάλ Καννών 2006

Περισσότερα στο blog της κινηματογραφικής ομάδας:

kinimatografospasamontana 

Προβολή ντοκιμαντέρ & συζήτηση από το «Βότσαλο»

Σάββατο 14 Δεκέμβρη στις 8μμ

votsalo.org


Το Δίκτυο Αλληλέγγυας Οικονομίας Κορυδαλλού Βότσαλο, δημιουργήθηκε μέσα από την ανάγκη να κάνουμε την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια πράξη στην πόλη μας.  Η ανάγκη  προέκυψε μέσα από τη συνειδητοποίηση ότι το υπάρχον μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης και ο τρόπος ζωής που προτείνει οδηγεί σε αδιέξοδο, μετατρέπει τον άνθρωπο σε παθητικό καταναλωτή και αλλοτριώνει τις ανθρώπινες σχέσεις.

Περισσότερα εδώ

7 Δεκ 2013

Tα σταφύλια της οργής - Κυριακή 8/12, 20:00


Κυριακή 08/12, 8μμ. 
Προβολή:

Tα σταφύλια της οργής 
(The Grapes of Wrath)
John Ford / Δράμα / 1940 / 123'

"Tα σταφύλια της οργής“ είναι η ιστορία των ταπεινών και καταφρονεμένων της Αμερικής στα χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, αμέσως μετά το μεγάλο κραχ του 1929.


Περισσότερα στο blog της κινηματογραφικής ομάδας:


kinimatografospasamontana.blogspot.gr 

5 Δεκ 2013

Προβολή βίντεο και hip-hop καφενείο

Σάββατο 7 Δεκέμβρη 2013



Προβολή βίντεο για την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και hip-hop καφενείο (dj sets) με χώρο και χρόνο για συνεύρεση και επικοινωνία χωρίς κέρδος, εμπόριο και lifestyle διασκέδαση.

Ο χώρος θα έιναι ανοιχτός από τις 8μμ

*τις ώρες του κοινωνικού καφενείου λειτουργεί επίσης η δανειστική βιβλιοθήκη και το "βιβλιοπωλείο" αυτόνομων και κινηματικών εκδόσεων.

1 Δεκ 2013

Αν δε μοιραστούμε τη Ζωή, θα μοιραστούμε το Θάνατο

κείμενο του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Χώρου Pasamontaña

σχετικά με τα γεγονότα των τελευταίων μηνών




«Η έρημος δεν μπορεί να εξαπλωθεί περισσότερο: είναι παντού.

Αλλά μπορεί να γίνει ακόμα πιο βαθιά.

Μπροστά στο προφανές της καταστροφής υπάρχουν

εκείνοι που αγανακτούν και εκείνοι που παρατηρούν,

εκείνοι που καταγγέλλουν και εκείνοι που οργανώνονται.

Είμαστε μεταξύ αυτών που οργανώνονται.»

(Αόρατη Επιτροπή - Κάλεσμα)

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της ΧΑ, η σύλληψη και ομολογία του δολοφόνου Ρουπακιά, η καθεστωτική διαχείριση των γεγονότων και οι δύο νεκροί-μέλη περιφρούρησης της ΧΑ σηματοδοτούν, εν μέσω της συστημικής κρίσης που συνεχώς βαθαίνει, την αρχή μιας νέα φάσης στην κοινωνική-ταξική σύγκρουση στην Ελλάδα.

Οι διαδηλώσεις την επομένη της δολοφονίας σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό (με επίκεντρο τις πολύωρες συγκρούσεις δεκάδων χιλιάδων κόσμου στο Κερατσίνι), οι επιθέσεις σε ναζιστικά γραφεία και η αντιφασιστική οργή που διαπέρασε όλη την επικράτεια οδήγησαν στο να μην επιχειρηθεί η αποσιώπηση (που ήταν εκ των πραγμάτων δύσκολο) ή η υποβάθμιση της δολοφονίας, όπως είχε συμβεί με όλες τις προηγούμενες -δολοφονικές ή μη- επιθέσεις, κυρίως εναντίον μεταναστών. Η βαρύτητα των γεγονότων, η διάχυτη κοινωνική οργή, που επανέφερε το ενδεχόμενο μιας κοινωνικής έκρηξης εν μέσω εύθραυστης κοινωνικής και πολιτικής ισορροπίας, και το περιβάλλον έντονων πολιτικών πιέσεων, οδήγησαν το κράτος στην «εξάρθρωση της εγκληματικής συμμορίας» για να διαχειριστεί, όπως γράψαμε εξ αρχής, τις κοινωνικές εντάσεις από θέση ισχύος και προς όφελός του. Η καθεστωτική αυτή τακτική επιλογή επιχείρησε ·να αθωώσει τους κρατικούς μηχανισμούς και τα πολιτικά κόμματα που μέχρι σήμερα παρείχαν ασυλία στους φασίστες ·να ακινητοποιήσει και απονοηματοδοτήσει τον αντιφασιστικό λόγο και δράση ·να περιορίσει μια ενδεχόμενη αντιφασιστική ενεργοποίηση και ριζοσπαστικοποίηση νέων κοινωνικών ομάδων και ρευμάτων ·να επανεπιβεβαιώσει το κρατικό μονοπώλιο της βίας και τέλος ·να επαναφέρει μια -προσωρινή- ενδοσυστημική ισορροπία.

Το οικονομικό και πολιτικό καθεστώς παρείχε στη ναζιστική ΧΑ όχι απλά ανοχή αλλά διαρκή συνεργασία, υποστήριξη και προστασία. Η αστυνομία και η πολιτική της ηγεσία συνεργάζονταν με τους φασίστες στις διαδηλώσεις, στις επιθέσεις εναντίον μεταναστών εργατών και πολιτικών - κοινωνικών χώρων, στην προστασία μαγαζιών διασκέδασης, στον έλεγχο ολόκληρων περιοχών, όπως συνέβη με την άνωθεν παράδοση του Αγ. Παντελεήμονα ως πειραματικό και παραδειγματικό πεδίο δράσης και επιβολής. Τα Media, μικρά και μεγάλα Μέσα Διαμόρφωσης Γνώμης, έγιναν βασικό όχημα επιρροής της ΧΑ στον πληθυσμό, παρουσιάζοντάς την ως μια νέα πολιτικοκοινωνική δύναμη που δήθεν υποκαθιστά τις δομές του καταρρέοντος κράτους, είτε αποκρύπτοντας την πραγματικότητα σχετικά με το ρόλο, το χαρακτήρα και τη δράση της, είτε προβάλοντάς την ανοιχτά, χτίζοντας το δήθεν αντισυστημικό και αήττητο προφίλ της. Δεν υιοθέτησε το κράτος την πολιτική ατζέντα της ΧΑ αλλά αντίστροφα, η ΧΑ εφάρμοσε την κρατική πολιτική προεκτείνοντάς την (μεταναστευτικό, πόλεμος ενάντια στις μειονότητες, χαμηλά μεροκάματα, αντισυνδικαλισμός, αντικομμουνισμός, αποπροσανατολισμός μέσω της αναπαραγωγής εθνικών μύθων, διαρκής αντιστροφή της πραγματικότητας κλπ). Είναι πλέον για όλους προφανές ότι χωρίς την κρατική πριμοδότηση και τη χρηματοδότηση από μερίδες του ελληνικού κεφαλαίου η ΧΑ δε θα μπορούσε να φτάσει όπου έφτασε και ότι χωρίς μία ΧΑ το ελληνικό κράτος δε θα μπορούσε -ούτε εύκολα, ούτε αποτελεσματικά- να συσπειρώσει τα συντηρητικά τμήματα της κοινωνίας, να απορροφήσει ενδοσυστημικά την απογοήτευση που παράγει η αναδιοργάνωση του πελατειακού κράτους και η καταστροφή των μεσοστρωμάτων, να διασπείρει το φόβο και κυρίως να γίνει πράξη το «όλοι εναντίον όλων».

Η αναβάθμιση της ΧΑ από περιθωριακή παρακρατική οργάνωση σε πολιτικό κόμμα με μαζική επιρροή αποτέλεσε συγκεκριμένη επιλογή της άρχουσας τάξης της χώρας αμέσως μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, που πυροδότησε πρωτοφανείς απελευθερωτικές κοινωνικές διεργασίες, και σε περιβάλλον παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, η οποία δημιουργούσε ήδη έδαφος εκτεταμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας. Ήταν μέρος της κρατικής αντιεξεγερτικής στρατηγικής, της προετοιμασίας και εγκαθίδρυσης Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης, που θεμελιώνει την κυριαρχία του στην πολεμική αστυνομική/στρατιωτική διαχείριση του πληθυσμού και τη δημιουργία χωροχρόνων «διαχείρισης κρίσεων», που τείνουν να καταλάβουν όλο το πεδίο της κοινωνικής ζωής. Είναι η στρατηγική της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας που συμπυκνώνεται στις διώξεις και τη φασιστική διαχείριση των 27 οροθετικών γυναικών, στην επιβολή στρατιωτικού νόμου στα χωριά της Β.Α. Χαλκιδικής και τις μαζικές διώξεις ή προφυλακίσεις των αγωνιζόμενων κατοίκων, στην καταστολή-κλείσιμο χώρων και εγχειρημάτων ελευθερίας και αγώνα (όπως οι καταλήψεις των αγωνιζόμενων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα), στα βασανιστήρια και τα photoshop της αντιτρομοκρατικής, στις επιστρατεύσεις των απεργών στις μεταφορές, στην καθαριότητα, του μετρό και των καθηγητών, στον ανοιχτό πόλεμο εναντίον των μεταναστών με στρατόπεδα συγκέντρωσης, φράχτες, ναρκοπέδια και θαλάσσιους τάφους, στις Μανωλάδες της ωμής στρατιωτικοποιημένης «εργασίας», στο κλείσιμο της ΕΡΤ, στο θάνατο για ένα εισιτήριο όπως αυτόν του Θανάση Καναούτη στο Περιστέρι, στις επ'αόριστον προφυλακίσεις χωρίς δίκη, στις δεκάδες προκατασκευασμένες δίκες και τις σκευωρίες κεντρικής πολιτικής σκοπιμότητας (όπως αυτές ενάντια στους αναρχικούς Θοδωρή Σίψα για τα γεγονότα στη Μαρφίν και Τάσο Θεοφίλου για τη «ληστεία της Πάρου»), στις μαζικές και στοχευμένες υποκλοπές και παρακολουθήσεις, στις συλλήψεις μαθητών και τις εισβολές σε μαθητικές καταλήψεις, στην αστυνομική έφοδο στο Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού και τους Γιατρούς του Κόσμου, στην εξόφθαλμα ρατσιστική διαχείριση των Ρομά, στα τεθωρακισμένα που για αρχή επαναφέρονται στις παρελάσεις, στους θανάτους και τα βασανιστήρια μέσα στα Α.Τ. που συνεχίζονται...

Από τη μία ασκούν ωμή τρομοκρατία για να επιβάλουν τα εγκληματικά αντικοινωνικά τους σχέδια, και από την άλλη επαναφέρουν διαρκώς το φάντασμα του εμφυλίου και την αποτυχημένη θεωρία των δύο άκρων για να γλιτώσουν από την αναπόφευκτη κοινωνική έκρηξη. Στην πραγματικότητα το ένα άκρο είναι αυτοί, η ντόπια και διεθνής οικονομική ελίτ, οι υπερεθνικοί μηχανισμοί κυριαρχίας (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ), το πολιτικό σύστημα, όσοι στελεχώνουν την κρατική μηχανή και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς προστασίας του συστήματος, τα ΜΜΕ και όσοι τους στηρίζουν αποκομίζοντας όφελος. Οι ίδιοι δημιουργούν τους όρους για ένα νέο εμφύλιο, ενώ παράλληλα η σύγχρονη ολιγαρχία υπερδιπλασιάζει τα κέρδη της και συνεχίζει να ζεί μέσα στη χλιδή και τα πλούτη. Στο άλλο άκρο έχουν οι ίδιοι θέσει την κοινωνική πλειοψηφία, τα μη προνομιούχα κοινωνικά στρώματα που βρίσκονται εγκλωβισμένα στη μεγάλη καθημερινή φυλακή της υλικής και συναισθηματικής μιζέριας και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Σε παγκόσμια κλίμακα, η αναδιάρθρωση της κυριαρχίας και οι εσωτερικές συγκρούσεις πλευρών του κεφαλαίου οδηγούν στην καταστροφή των κοινωνιών, τη συνεχιζόμενη αφαίμαξη του παγκόσμιου πλούτου, τις διακρατικές συγκρούσεις και τις πολεμικές επιχειρήσεις, παράλληλα με την κατάρρευση των καπιταλιστικών μύθων της ευμάρειας ή του «τέλους της ιστορίας» και το οριστικό τέλος της πολιτικής αντιπροσώπευσης με τη μορφή της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Εξεγέρσεις και ταραχές ξεσπούν σε κάθε γωνιά του πλανήτη, από τη Μεσόγειο μέχρι τη Λατινική Αμερική, αποκαλύπτοντας το μέγεθος της παγκόσμιας κοινωνικής οργής που κυοφορεί το καινούργιο. Στην Ελλάδα μετά από 3 χρόνια επιτυχημένης εφαρμογής του «πιο εντυπωσιακού προγράμματος προσαρμογής που έγινε ποτέ» σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΟΟΣΑ, μετά από 3 χρόνια σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης, έχει ήδη επέλθει η κοινωνική χρεωκοπία και συνεχίζεται αμείωτα ο αποκλεισμός μεγάλων μερίδων του πληθυσμού. Οι προσπάθειες διαχείρισης της φτώχειας, κυρίως μέσα από τη συνεργασία κράτους, κεφαλαίου, εκκλησίας, Ε.Ε και Μ.Κ.Ο, αποτελούν μέσο υποταγής στο νέο κοινωνικό μοντέλο (βλ. 5μηνα) ενώ παράλληλα η «πρόταση εξουσίας» της συστημικής αριστεράς δεν έχει έτσι κι αλλιώς κανένα πραγματικό αντίκρυσμα, αφού οι αντικειμενικές συνθήκες της βαθύτερης ιστορικά καπιταλιστικής κρίσης δεν επιτρέπουν την επιστροφή στο κράτος κοινωνικής πρόνοιας που ευαγγελίζονται όσοι καλλιεργούν αυταπάτες για να κυβερνήσουν.

Το ερώτημα που απασχολεί όσους ζούν στην Ελλάδα σήμερα είναι το πώς θα βγούμε από το βούρκο και το αδιέξοδο στο οποίο μας έχουν καταδικάσει. Η πραγματικότητα για τους εργαζόμενους με μισθούς-κοροϊδία και εργασιακές σχέσεις-λάστιχο, τους απλήρωτους, τους απολυμένους και τα εκατομμύρια των ανέργων είναι μια καθημερινότητα φτώχειας και μιζέριας, μαζικής κατάθλιψης και χιλιάδων αυτοκτονιών, νόμιμης κρατικής και ιδιωτικής υπερεκμετάλλευσης, διάλυσης των κοινωνικών δομών και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, παράλληλα με τον ασφυκτικό καθημερινό αστυνομικό έλεγχο, την εργοδοτική τρομοκρατία, την κρατική βία στους δρόμους και τις διαδηλώσεις της αντίστασης, την επικράτηση του μαζικού Φόβου που διασπείρεται διαρκώς υπό το άργυπνο βλέμμα των καμερών παρακολούθησης και των αυτιών της ΕΥΠ. Παρόλο που ένα μεγάλο μέρος της βαλλόμενης κοινωνίας ταλαιπωρείται από τις ενδοταξικές διαμάχες, τη σύγχυση, τις αυταπάτες, την ηττοπάθεια και την παραίτηση και δε θέλει ή/και δεν μπορεί ακόμα να αντιμετωπίσει την κρισιμότητα της εποχής, υπάρχει ένα ισχυρό κοινωνικό ρεύμα που καταλαβαίνει όλο και περισσότερο ότι δεν υπάρχει λύση εντός του συστήματος της ταξικής, φυλετικής και έμφυλης εκμετάλλευσης και ιεραρχίας. Για μας η κοινωνία δεν έχει άλλη επιλογή από την αυτοοργάνωση της καθημερινότητας και του αγώνα, την καταστροφή των κυρίαρχων δομών και αντιλήψεων που βασίζονται στις διακρίσεις, την ιεραρχία και τον καταναγκασμό και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας στις βάσεις της αλληλεγγύης, της αμοιβαιότητας, της ανιδιοτέλειας και της ισότητας.

Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών και το απότομο ανέβασμα του επιπέδου της ταξικής σύγκρουσης και βίας σηματοδοτούν μια κρισιμη φάση για το μέλλον, όπου ο εγκαθιδρυμένος στο δικό μας στρατόπεδο φόβος πρέπει να γίνει δύναμη για κοινωνική αντίσταση στη βαρβαρότητα. Η επίθεση της κυριαρχίας θα ενταθεί ακόμα περισσότερο, η πιθανή επανεμφάνιση νέων -με σοβαρό προφίλ εθνικής ενότητας (πχ. με τη συμμετοχή στρατιωτικών ή τεχνοκρατών)- ή υπάρχοντων φασιστικών μορφωμάτων θα είναι ξανά μέρος της και η δράση των φασιστών θα γίνει ακόμα πιο επικίνδυνη.

Ο προσανατολισμός των αυτοοργανωμένων και ακηδεμόνευτων εγχειρημάτων οφείλει να συνεχίσει να κινείται προς την κατεύθυνση της αγωνιστικής συσπείρωσης της λαϊκής πλειοψηφίας σε απελευθερωτική κατεύθυνση μέσω της ενεργής εμπλοκής, συμμετοχής και υποστήριξης στους δίκαιους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες για μια καλύτερη ζωή. Οι κάθε μορφής μαχητικές ενέργειες οφείλουν να παραμένουν μέσα στο βαθμό διάθεσης της αγωνιζόμενης κοινωνίας, ώστε το επίπεδο της σύγκρουσης να παραμένει ξεκάθαρα στο κοινωνικό πεδίο επιλογής. Η διασταύρωση των χιλιάδων πρωτοβουλιών κοινωνικού πειραματισμού, η υποστήριξη, η ριζοσπαστικοποίηση, η περιφρούρηση και αυτοάμυνα των εγχειρημάτων που δημιουργούν από τώρα τους όρους της μελλοντικής αυτοοργάνωσης της κοινωνίας, η ενδυνάμωση των δομών αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας όσων δέχονται την επίθεση της κυριαρχίας, η παράλληλη οικοδόμηση και συνεργασία των αυτοοργανωμένων κοινοτήτων αγώνα που υπερασπίζονται όλο το φάσμα των κοινωνικών αναγκών και συγκρούονται με την κρατική, καπιταλιστική και φασιστική βαρβαρότητα είναι ο μόνος δρόμος για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση από τον εφιάλτη του Φόβου και της Εξαθλίωσης.

Ειδικά στις δικές μας γειτονιές οι ενδοταξικές διαμάχες, η μιζέρια και ο καθημερινός πόλεμος «όλων εναντίον όλων», πρέπει να δώσουν τη θέση τους στη μεταξύ μας αλληλεγγύη, τη μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική ενότητα και τη διοχέτευση της κοινωνικής οργής στους κοινούς αγώνες ενάντια στους δυνάστες μας. Είμαστε μέρος της καταπιεζόμενης κοινωνίας, να γίνουμε μέρος του κόσμου του αγώνα, των αντιστεκόμενων, των κοινωνικών-ταξικών αγώνων. Είναι στο χέρι μας να μετατρέψουμε τον εφιάλτη της φτώχειας και των στερήσεων στο όνειρο μιας κοινωνίας αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, ισότητας και αξιοπρέπειας, με τις αποφάσεις και το δημόσιο πλούτο στα χέρια όλων μας.


Τιμή για πάντα στον Παύλο Φύσσα


να δυναμώσουμε τις κοινότητες

Αυτοοργάνωσης · Αλληλεγγύης · Αντίστασης

ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα

και την κρατική - φασιστική τρομοκρατία


Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος

Pasamontaña


Νοέμβρης 2013


Προηγούμενα κείμενα: