Νέο ψήφισμα των γονιών του 5ου παιδικού σταθμού Κορυδαλλού

αναδημοσιεύουμε τα ψηφίσματα της Γ.Σ. των γονιών του 5ου παιδικού σταθμού Κορυδαλλού που αγωνίζονται για να μην κλείσει ("απομακρυνθεί" κατά τη δημοτική αρχή).

Όχι στο κλείσιμο των Παιδικών Σταθμών

Εμείς οι γονείς του 5ου Παιδικού Σταθμού πραγματοποιήσαμε γενική συνέλευση στις 24-4-2013 στα σκαλιά του Παιδικού Σταθμού και αποφασίσαμε τα εξής:

• Καταγγέλουμε την απαράδεκτη στάση της Δημοτικής Αρχής η οποία με γελοίους και προσχηματικούς τρόπους μας απαγόρευσε ουσιαστικά να πραγματοποιήσουμε τη συνέλευση μέσα στον Παιδικό Σταθμό. 
• Καταγγέλουμε την απαράδεκτη στάση της Δημοτικής Αρχής η οποία προσπάθησε να μας φιμώσει στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου στις 18-3-2013. Μπροστά στην αποφασιστική στάση μας δεν τα κατάφερε και κατά τη συνεδρίαση διαπιστώθηκε ότι το κλείσιμο του 5ου Παιδικού Σταθμού και η γενικότερη υποβάθμιση των κοινωνικών υποδομών στην πόλη μας αποτελούν πολιτική απόφαση και επιλογή της Δημοτικής Αρχής.
• Δηλώνουμε για ακόμη μια φορά ότι είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να μην κλείσει ο σταθμός. Επαναλαμβάνουμε ότι αυτός ο αγώνας δεν αφορά μόνο στο δικό μας σταθμό αλλά στο αίτημα για κοινωνικές υποδομές, δημόσιες και δωρεάν για όλους τους δημότες.
• Καλούμε όλους τους γονιούς όλων των Παιδικών Σταθμών να αναπτύξουν συντονισμένα τη δική τους αντίσταση στο πολύ πιθανό ενδεχόμενο που ομολογήθηκε από το δήμαρχο στο Δημοτικό Συμβούλιο να κλείσουν όλοι οι Παιδικοί Σταθμοί της πόλης λόγω υποχρηματοδότησης.
• Απαιτούμε: Δημόσιους και δωρεάν Παιδικούς Σταθμούς χωρίς τροφεία που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες γονιών και παιδιών στο σύνολο του Δήμου.

Η Γ.Σ. των γονιών του 5ου Παιδικού Σταθμού 

* εδώ το προηγούμενο ψήφισμα

Ανταπόκριση από την Απεργιακή συγκέντρωση & πορεία στους δρόμους του Κορυδαλλού

από το blog του Δυτικού Περάσματος:

Περισσότεροι από 100 Κορυδαλλιώτες και Κορυδαλλιώτισσες -εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές και μαθητές- πραγματοποιήσαμε το πρωί της Τετάρτης 7/11 τοπική απεργιακή συγκέντρωση έξω από το Πνευματικό Κέντρο Κορυδαλλού στη συμβολή της Γρ.Λαμπράκη με την Ταξιαρχών. Συνοδεία μικροφωνικής, το κείμενο διαβάστηκε και μοιράστηκε στους περαστικούς και στους γύρω δρόμους καθ' όλη τη διάρκεια παραμονής μας στο σημείο και μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε και να επικοινωνήσουμε την αναγκαιότητα για συνέχεια των συλλογικών και συγκροτημένων αγώνων ενάντια στην εκμετάλλευση και την επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στη ζωή των "από-κάτω".

Αναρτήθηκαν πανό και στις 12.00 ξεκίνησαμε πορεία που κατευθύνθηκε προς την πλατεία Ελευθερίας (κάνοντας στάση στο σύγχρονο κάτεργο του Κωτσόβολου), πέρασε από την πλατεία του Αϊ-Γιώργη, την πλατεία Μέμου και ανέβηκε για να βγεί στη Δημητρακοπούλου ώστε να καταλήξει ξανά στο σημείο από όπου ξεκινήσαμε με συνθήματα ενάντια στην επίθεση που δεχόμαστε με αφορμή την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, ενάντια στο διαχωρισμό των εκμεταλλευόμενων και τις νεοφασιστικές πρακτικές και ιδεοληψίες, αλλά και την αναγκαιότητα οργάνωσης και δράσης σε τοπικό επίπεδο.

Το ραντεβού ανανεώθηκε για την διαδήλωση του απογεύματος στο Σύνταγμα.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ
 
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Τετάρτη 7/11, 10.30: Τοπική Απεργιακή Συγκέντρωση

(αναδημοσίευση από το blog του Δυτικού Περάσματος)

2,5 χρόνια μετά τα πρώτα μέτρα μαζικής υποτίμησης με πρόσχημα τον μπαμπούλα του χρέους, η Ελλάδα έχει γίνει παράδεισος για τους επιχειρηματικούς ομίλους, τους βιομήχανους και τους μεγαλοεργοδότες, και κόλαση για την πλειοψηφία του κόσμου που βλέπει τη ζωή του να ισοπεδώνεται. Η “εσωτερική υποτίμηση” που επεδίωκαν για χρόνια τα ντόπια και ξένα αφεντικά σήμανε μειώσεις μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μειώσεις συντάξεων, κατάργηση 13ου/14ου μισθού, μείωση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα στα 586ευρώ μεικτά (για τους κάτω των 25 στα 510ευρώ), περικοπές σε υγεία, παιδεία, πρόνοια, μειώσεις στα επιδόματα ανεργίας από τα 460 στα 360, κατάργηση του αφορολόγητου των 12.000 ευρώ. 

 

Έχουν ήδη πετύχει μισθούς πείνας, (επίσημη) ανεργία πάνω από 25%, διάλυση των μικρών επιχειρήσεων προς όφελος των συγκεντροποιημένων μεγακαταστημάτων, κατάρρευση κοινωνικών δομών όπως η Υγεία, η Παιδεία και η Πρόνοια, σχολεία και πανεπιστήμια σε ρότα ιδιωτικοποήσεων, λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και παράδοση των κοινωνικών αγαθών (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ) στο μεγάλο κεφάλαιο. Απομένει το τελειωτικό χτύπημα: νέες μειώσεις μισθών σε Δημόσιο και Ιδιωτικό, νέα μείωση του κατώτατου μισθού (άρα και όλων των υπόλοιπων) με απευθείας υπουργική απόφαση (!), νέες περικοπές συντάξεων ακόμα και των 300ευρώ, πλήρης κατάργηση και του κουτσουρεμένου “επιδόματος” που αντικατέστησε τον 13ο και 14ο μισθό, κατάργηση 3ετιών και αποζημιώσεων απόλυσης στον Ιδιωτικό τομέα, νέες περικοπές σε υγεία παιδεία, προνοιακά επιδόματα.

Κάπως έτσι θα μπεί ταφόπλακα για μας και θα ανοίξει ο δρόμος για το κερδοφόρο επιχειρηματικό παιχνίδι της “ανάπτυξης” πάνω στις πλάτες των εργαζομένων και των ανέργων. Με μισθούς 250 ευρώ χωρίς εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, με εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους να παρακαλάνε για δουλειά χωρίς όρους, η κοινωνική πλειοψηφία θα υποταχθεί σε μια μειοψηφική οικονομική ελίτ και τους παρατρεχάμενούς της. Το κοινωνικό νεκροταφείο που επιβάλλουν στηρίζεται στον καθημερινό Φόβο της ανεργίας, της πείνας και της τιμωρίας, ενώ οι αυταπάτες που καλλιεργούνται επιστημονικά από τα τσιράκια των Media των τραπεζιτών ελπίζουν να κρατήσουν την κοινωνία “σε τάξη”. Από κοντά -και με το αζημείωτο- θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους οι σύγχρονοι φασίστες που προωθούν την αλληλοσφαγή των φτωχών και τη συνεργασία των Τάξεων, πολεμώντας στο πλάϊ -και με τις πλάτες- των Σωμάτων Ασφαλείας τον κόσμο του αγώνα και της αντίστασης.

Η λύση βρίσκεται μόνο στα δικά μας χέρια. Να οργανωθούμε σε κάθε γειτονιά φτιάχνοντας σχέσεις αλληλεγγύης και δικές μας αυτόνομες δομές αλληλοβοήθειας, χωρίς κρατικές ή επιχειρηματικές βοήθειες, μακριά από κομματικά συμφέροντα, πουλημένους εργατοπατέρες και νέους ηγέτες-σωτήρες. Να συμμετέχουμε ενεργά σε κάθε μικρό ή μεγάλο αγώνα. Να χτίσουμε ξανά την ενότητα των εργαζομένων και των ανέργων ανεξάρτητα από καταγωγή, φύλο, τομέα. 

 

Εμείς που παράγουμε τα κέρδη των αφεντικών παίρνοντας (;) μισθούς που ποτέ δε φτάνουν. Εμείς που παράγουμε εδώ και χρόνια τον πλούτο με την εργασία μας. Εμείς που έχουμε φάει τη ζωή μας πάνω από εφημερίδες, σε συνεντεύξεις για δουλειά, στις ουρές του ΟΑΕΔ, σερβίροντας φαγητό, οδηγώντας μηχανάκια, διπλώνοντας ρούχα, απαντώντας τηλέφωνα. Εμείς που δε ρουφιανέψαμε στο αφεντικό, που διεκδικήσαμε τα δεδουλευμένα, που δε βλέπουμε ως εχθρούς αυτούς που τραβάνε τα ίδια ζόρια απ'όπου κι αν κατάγονται. 'Ενας ολόκληρος κόσμος που χτίζει στα συντρίμμια του σήμερα την ελπίδα του αύριο.

ΑΝ ΔΕ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΦΟΒΟ - ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Δυτικό Πέρασμα   -   μαθητές/-τριες

Προβολή βίντεο & καφενείο οικονομικής στήριξης των απεργών της Phonemarketing

Σάββατο 9 Ιουνίου από τις 19.00

 

από το Δυτικό Πέρασμα - δίκτυο αλληλεγγύης & αντίστασης