Κείμενο της συνέλευσης του Pasamontaña για την πανδημία, την κρατική πολιτική και τις κοινωνικές αντιστάσεις

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Η ΖΩΗ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

 εδώ το κείμενο σε μορφή PDF

Η συνέλευση του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Χώρου Pasamontaña από το Μάρτη του 2020 πήρε θέση μάχης ενάντια στην πανδημία και την κρατική διαχείριση προτάσσοντας τη συλλογική αντιμετώπιση του κινδύνου, την κοινωνική αυτοπροστασία και τον αγώνα ενάντια στην εγκληματική θυσία του λαού για χάρη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

1,5 χρόνο μετά, ΕΜΕΙΣ, τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και η βάση της κοινωνίας βρισκόμαστε σε πολύ χειρότερη θέση: 13.000 νεκροί (χωρίς να συνυπολογίζουμε όσους έχασαν τη ζωή τους από άλλες ασθένειες που δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς λόγω της κατάρρευσης του συστήματος υγείας), χιλιάδες τραυματισμένοι από τον ιό, την ανεπαρκή νοσηλεία και τις μακρόχρονες επιπτώσεις της Covid-19 και μια ολόκληρη κοινωνία βυθισμένη στο φόβο και την αγωνία για το αύριο.

Η τραγικά βιωμένη και καθολικά επιβεβαιωμένη εμπειρία της επικίνδυνης νόσου της Covid-19 δεν αφήνει περιθώρια να αθωωθεί ή να δικαιολογηθεί το έγκλημα της εξουσίας, αλλά ούτε και περιθώρια αμφισβήτησης, υποτίμησης ή άρνησης της πραγματικότητας.

Ως κοινωνία, ως γειτονιές, ως εργαζόμενες τάξεις πρέπει να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε τον ανοιχτό πόλεμο που δεχόμαστε:

1. την πανδημία που δεν αφορά καν μόνο τους ηλικιωμένους ή τις «ευπαθείς ομάδες» όπως σκόπιμα άφηναν να εννοηθεί και που χτυπάει κυρίως την Τάξη μας, τις ταλαιπωρημένες από τη δουλειά και τις συνθήκες ζωής λαϊκές μάζες, τους φτωχούς και τις αποκλεισμένες. Τώρα που έχουμε μπροστά μας ένα 4^ο κύμα που αν γίνει ανεξέλεγκτο -λόγω του συνδυασμού του αποφασισμένου να μην ξαναχάσει κέρδη κεφαλαίου και της «κούρασης» του κόσμου- θα αποβεί καταστροφικό.

2. Την ισοπέδωση όσων κοινωνικών και εργατικών κεκτημένων είχαν απομείνει από τους αγώνες του παρελθόντος και τον εντεινόμενο αυταρχισμό της κρατικής καταστολής, καθώς η εξουσία οχυρώνεται και προετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει τα αποτελέσματα της πανδημίας και της βαθιάς κρίσης που γιγαντώνει τα αδιέξοδα του συστήματος οδηγώντας το σε νέες κρίσεις, πολεμικές συγκρούσεις, φυσικές καταστροφές κάθε τύπου.

3. Τη φασιστική ακροδεξιά που επιχειρεί να ξαναβγεί στο δρόμο για να παίξει τον ιστορικό της ρόλο: τον αποπροσανατολισμό και τη διάσπαση κάθε κοινωνικής - ταξικής ενότητας, τη νομιμοποίηση και την εμβάθυνση της εφαρμοζόμενης κρατικής πολιτικής που καταστρέφει την κοινωνική πλειοψηφία.

 

Η ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Κάθε βήμα στη διαχείριση της πανδημίας υπαγορεύεται από τον βασικό καπιταλιστικό κανόνα: διαφύλαξη της ύπαρξης και της ιδεολογικής κυριαρχίας του συστήματος & της απρόσκοπτης-εύρυθμης λειτουργίας των αλυσίδων παραγωγής, διανομής & κατανάλωσης.

Η μόνη «προστασία» που προσφέρει το κράτος είναι αυτή που χρειάζεται για να λειτουργεί και να μη διαλυθεί το σύστημα και η στοιχειώδης κοινωνική συνοχή. Αν ήταν αλλιώς δε θα είχαμε ούτε μίνιμουμ μισθό, ούτε σχολεία, νοσοκομεία και άλλες κοινωνικές κατακτήσεις. Όλες οι δομές «πρόνοιας» που δημιουργήθηκαν υπό την πίεση των κινημάτων, των εξεγέρσεων και των επαναστάσεων αποτελούν ακριβώς τέτοιες δομές και όχι κάποια αγαθοεργία προς τις εργαζόμενες τάξεις. Άρα ναι, το κράτος δε «νοιάζεται για το καλό μας» αλλά πάντα φροντίζει να μη διαταραχθεί η εκάστοτε κοινωνική ισορροπία που αν σπάσει θα ρισκάρει να καταστραφεί από μια νικηφόρα κοινωνική επανάσταση.

Η αρχική στρατηγική σκόπιμης υποτίμησης του Sars-Cov-2 (Γενάρης 2020) έφερε το σύστημα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αντιμέτωπο με τις εκατόμβες των νεκρών στο καπιταλιστικό κέντρο (Β. Ιταλία, Νέα Υόρκη, Μ. Βρετανία κ.ά.). Η εξάπλωση της επιδημίας στην Ασία και τη Δύση αποδείχθηκε μη διαχειρίσιμη, καταστροφική για την παραγωγή και με ανεξέλεγκτες κοινωνικές διαστάσεις. Έκτοτε (Μάρτης - Απρίλης 2020) επικράτησε η «ορθολογική» τάση του κεφαλαίου με τα λεγόμενα lockdowns (μερικοί περιορισμοί σε τομείς της οικονομίας και της κοινωνικής δραστηριότητας), ακριβώς για να αποφευχθεί η συνολική διακοπή της οικονομίας και όλες οι κοστοβόρες κινήσεις που έπρεπε να γίνουν για να αντιμετωπιστεί νωρίς και οριστικά η πανδημία.

Τελικά η λεγόμενη μέθοδος/στρατηγική «ακορντεόν» (το ελεγχόμενο άνοιγμα – κλείσιμο τομέων της οικονομίας όταν η επιδημία βγαίνει εκτός ελέγχου) και η στρατηγική «ζούμε με τον ιό» (δηλαδή ότι «πρέπει να χωνέψουμε τις χιλιάδες απώλειες για χάρη της καπιταλιστικής κερδοφορίας») έχουν οδηγήσει μέχρι τώρα σε πάνω από 4 εκατομμύρια νεκρούς παγκοσμίως, 13.000 στην Ελλάδα και το τέλος της πανδημίας να μη φαίνεται πουθενά.

 

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

Η εξουσία του πλούτου, έχοντας ως βασικό ζητούμενο την επαναφορά της καπιταλιστικής κανονικότητας με το λιγότερο δυνατό κόστος, επένδυσε στην εξεύρεση αποτελεσματικών εμβολίων. Όντως, η γρήγορη αποκωδικοποίηση του Sars-Cov-2, η παγκόσμια επιστημονική συνεργασία και η επένδυση δισεκατομμυρίων στην έρευνα και την παραγωγή έφεραν τα γρήγορα θετικά αποτελέσματα, ανοίγοντας παράλληλα νέους δρόμους και δυνατότητες στην ιατρική επιστήμη.

Ο μαζικός εμβολιασμός, που είναι αντικειμενικά ένα ισχυρό και αποδοτικό όπλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση των επιδημιών, ανακηρύχθηκε ως η μόνη μαγική λύση, ακριβώς γιατί θεωρήθηκε η πιο συμφέρουσα διέξοδος από την πανδημία χωρίς να χρειαστούν όλες εκείνες οι δομικές αλλαγές που θα συνεπάγονταν απώλειες κέρδους και παραδοχή της εγκληματικής φύσης του συστήματος (διακοπή της λεηλασίας της φύσης, αλλαγή της δομής και της κατεύθυνσης της οικονομίας, αλλαγές στην εργασία, τα ΜΜΜ, τα σχολεία, ολοκληρωμένη επιδημιολογική επιτήρηση και ισχυρή αναβάθμιση της δημόσιας υγείας με νέες δομές και προσλήψεις προσωπικού).

Την ίδια στιγμή αναδεικνύεται ο αξεπέραστος δομικός παραλογισμός και ανορθολογισμός της εξουσίας, αφού τα κέρδη και οι ανταγωνισμοί της φαρμακευτικής βιομηχανίας αλλά κυρίως η ανάγκη να διαφυλαχθεί η ιδεολογική ηγεμονία της ελεύθερης αγοράς, κάνουν απαγορευτικό το άνοιγμα της πατέντας των εμβολίων (παρόλο που ένα μέρος του κεφαλαίου το προτείνει γνωρίζοντας ότι είναι η μόνη λύση) οδηγώντας στην καταστροφική καθυστέρηση της μαζικής παραγωγής και διάθεσής τους.

Η καθυστέρηση στην παραγωγή και οι διακρατικοί ανταγωνισμοί ευθύνονται για τις επικοινωνιακές παλινωδίες, τη σύγχυση και την παραπληροφόρηση της περασμένης άνοιξης (βλ. εμβόλιο AstraZeneca) αλλά και την ταξική διανομή των εμβολίων, την έλλειψη στις χώρες του τρίτου κόσμου και την καθυστέρηση του μαζικού εμβολιασμού στη Δύση. Σήμερα μόνο το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει εμβολιασθεί πλήρως ενώ στις φτωχότερες χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λ. Αμερικής ούτε το 2% δεν έχει κάνει την 1η δόση.

Από τη δική μας σκοπιά, τη σκοπιά των λαϊκών στρωμάτων και των αγωνιζόμενων, αυτή η πρεμούρα των καπιταλιστών για τα εμβόλια σήμαινε ότι έπρεπε να εξετάσουμε δύο φορές τα επιστημονικά δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά τους. Αυτή είναι και η αρχική πηγή της καχυποψίας μερίδας των λαϊκών τάξεων απέναντι στα νέα εμβόλια.

Σήμερα, μετά από 8 μήνες εμβολιασμών στη Δύση, μετά από πολλαπλά διασταυρωμένες μελέτες στην πραγματική ζωή (1,5 δις οι πλήρως εμβολιασμένοι παγκοσμίως) και τις δημόσιες τοποθετήσεις όλων ανεξαιρέτως των αγωνιζόμενων γιατρών και επιστημόνων, έχουμε όλα τα δεδομένα κόντρα στην οργανωμένη παραπληροφόρηση και τη συνωμοσιολογία και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο εμβολιασμός μπορεί να είναι ασφαλής και αποτελεσματικός όταν γίνει γρήγορα, μαζικά και  συνδυαστεί με τις υπόλοιπες στρατηγικές αντιμετώπισης της πανδημίας.

Την ώρα που οι πλούσιοι και οι προνομιούχοι έσπευσαν να εμβολιαστούν πρώτοι και εκτός σειράς για να προστατέψουν τη ζωή και την υγεία τους, οι λαϊκές τάξεις βρίσκονται ξανά εγκλωβισμένες στα ψευτοδιλήμματα και τις επικοινωνιακές τακτικές των κρατών αλλά και την οργανωμένη παραπληροφόρηση και διασπορά του ψέματος από ακροδεξιά κέντρα εξουσίας.

Δυστυχώς στην παραπληροφόρηση συμβάλλουν και διάφοροι αυτοαποκαλούμενοι αγωνιστές οι οποίοι μέσα στη σύγχυση και την ανεπάρκεια βασικής διαλεκτικής και αναλυτικής ικανότητας έχουν φτάσει να αναπαράγουν και να καθοδηγούνται από εθνικόφρονες ή φιλελεύθερους καθηγητάδες, εναλλακτικούς ψευτογιατρούς και ακροδεξιές ιστοσελίδες. Μπερδεύοντας τις μάσκες με τις χειροπέδες και τα μαζικά τεστ με τη βιοπολιτική ζημιώνουν την εργατική τάξη την ώρα που δολοφονείται, διασπείροντας τη σύγχυση και τις ατομικιστικές λογικές.

 

Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ – ΟΧΙ ΚΡΑΤΙΚΗ

Παίρνουμε ξεκάθαρη θέση υπέρ της αναγκαιότητας του καθολικού εμβολιασμού ως ένα ακόμη μέσο για το ξεπέρασμα της πανδημίας. Έχουμε ταξική και κοινωνική υποχρέωση να συμμετέχουμε ενεργά στη συλλογική αυτοπροστασία από τον ιό που χτυπάει εμάς και τις διπλανές μας, τους φτωχούς και τους αποκλεισμένους. Όπως κάνουμε από την αρχή της πανδημίας χωρίς να περιμένουμε κανένα Κράτος - Πατέρα να μας υποχρεώσει ή να μας αποτρέψει από το κοινωνικό και ταξικό καθήκον να διασωθεί ο λαός ώστε ζωντανός και όρθιος να μπορέσει να αγωνιστεί για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Απέναντι στην κρατική «ατομική ευθύνη» και την μικροαστική αδιαφορία για το σύνολο, να αναλάβουμε όλοι την ευθύνη που μας αναλογεί ξεπερνώντας συλλογικά τους όποιους λογικούς ή παράλογους φόβους μπορεί να έχει ο καθένας. Η απειροελάχιστη πιθανότητα σοβαρής παρενέργειας που μπορεί να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί, δεν μπορεί καν να συγκριθεί με τη συλλογική τραγωδία.

Απέναντι στην τραγωδία που βιώνουμε ως λαός, κανείς -και κυρίως όχι στο όνομα των κοινωνικών ταξικών αγώνων- δεν μπορεί να επικαλείται «τον εαυτό του» και τις καπιταλιστικές ατομικές «ελευθερίες» κάνοντας άστοχες και επικίνδυνες συγκρίσεις με τις ναζιστικές θηριωδίες, λες και πρόκειται για ιατρικό πείραμα. Ειδικά οι αγωνιζόμενοι για την κοινωνική απελευθέρωση οφείλουν -όπως επιβάλλει η ιστορία τους- να αναδείξουν με το παράδειγμά τους τις αξίες της αυταπάρνησης και της αγωνιστικής αλληλεγγύης κόντρα στην φοβική οχύρωση πίσω από ατομικιστικές λογικές και ανορθολογικές φαντασιώσεις.

Το κράτος χρησιμοποιεί ηλίθιες διαφημιστικές καμπάνιες, ανταλλάγματα και κυρώσεις γιατί ένα κράτος δε ξέρει άλλο τρόπο παρά την επιβολή, το μαστίγιο και το καρότο. Επαναφέρει διαρκώς το ζήτημα του «υποχρεωτικού εμβολιασμού» για να πιέσει αλλά και να καταδείξει όσους δεν εμβολιάζονται ως μοναδικούς υπαίτιους για τη συνεχιζόμενη πανδημία και να αποτινάξει από πάνω του τις ευθύνες. Αλλά το γεγονός ότι το κράτος προωθεί τον εμβολιασμό για να επανέλθει η καπιταλιστική κανονικότητα δε συνεπάγεται ότι ο λαός πρέπει να αυτοκαταστραφεί αυτοκτονικά για μια στείρα υποτιθέμενη εναντίωση.

Η αυτονόητη εναντίωση και απέχθεια απέναντι στις κρατικές υποχρεωτικότητες και εκβιασμούς δε θα γίνει ούτε δικαιολογία για αντικοινωνικές πρακτικές, ούτε πάτημα για τη φασιστική ακροδεξιά η οποία πάνω στον «υποχρεωτικό εμβολιασμό» χτίζει την άρνηση των εμβολίων και της πανδημίας που καταστρέφει την τάξη μας.

Στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται από τη βαθιά οικονομική κρίση και τη συνεχιζόμενη πανδημία της Covid19 (η οποία ακόμα και όταν γίνει ενδημική νόσος θα απαιτεί ένα αναβαθμισμένο σύστημα υγείας για να την αντιμετωπίζει) οι αγωνιζόμενοι και η κοινωνία δεν πρέπει να χάσουμε τον προσανατολισμό μας.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στο κράτος και την εργοδοσία για τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα όλων, όπως πάντα χωρίς εξαιρέσεις. Η αναγκαιότητα του εμβολιασμού δεν μπορεί να γίνει εργαλείο ενάντια σε εργαζόμενους με κανένα τρόπο.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε μαζί με τους μαχόμενους υγειονομικούς για την άμεση ενίσχυση και αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας συνολικά, για την επίταξη του ιδιωτικού τομέα, για να έχουν όλοι και όλες ασφαλή πρόσβαση στα εμβόλια και την υψηλού επιπέδου θεραπεία - περίθαλψη που μας αξίζει, για πλήρη, αντικειμενική επιστημονική ενημέρωση και ιατρική συμβουλή, για μέτρα που θα προστατεύουν τους εργαζόμενους από την έκθεση στον ιό.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για μια επιστήμη και τεχνολογία που θα είναι όπλα στα χέρια της κοινωνίας για την καλυτέρευση της ζωής και της εργασίας μας, και όχι στην υπηρεσία του κράτους και του καπιταλισμού για τα κέρδη των πλουσίων και τον έλεγχο των λαών.

 

Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΘΑΝΑΤΟ

Για να νομιμοποιηθεί η εγκληματική διαχείριση της πανδημίας είναι αναγκαία η οργανωμένη υποτίμησή της και η σχετικοποίηση της κοινωνικής ζημιάς των εκατομμυρίων ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους ενώ θα μπορούσαν να ζουν.

Χωρίς αρνητές της πανδημίας, χωρίς τη διαρκή τροφοδότηση της «ψεκασμένης» συνωμοσιολογίας δε θα μπορούσε να υπάρξει εγκληματική διαχείριση, εκατομμύρια νεκροί, αντιφατικά ημίμετρα και πουλημένες επιστημονικές επιτροπές. Χωρίς όλους αυτούς να μετατοπίζουν διαρκώς το δημόσιο διάλογο, τη σκέψη, και την ενέργεια της κοινωνίας και των κινημάτων, ο λαός και οι οργανωμένες δυνάμεις θα περίμεναν «με το δάχτυλο στη σκανδάλη» κάθε εγκληματική ενέργεια της πολιτικής εξουσίας που κοστίζει δεκάδες χιλιάδες νεκρούς της Τάξης μας, ανθρώπους που πεθαίνουν στα ράντζα «σαν το σκυλί στ’ αμπέλι» λόγω των ανύπαρκτων μέτρων ελέγχου της πανδημίας και της εγκατάλειψης της δημόσιας υγείας.

Πλάι στην ιδεολογική γραμμή του κράτους που λέει «τί να κάνουμε, πρέπει να δουλέψει και η οικονομία», ορθώνεται το πιο βαθύ σκοτάδι που διακηρύττει ότι «δεν υπάρχει πανδημία». Πλάι στην κρατική γραμμή που λέει «να επανέλθουμε στην κανονικότητα με όσους νεκρούς χρειάζεται για να διασωθεί το σύστημα», ανασταίνεται το φασιστικό «ζήτω ο θάνατος» για να μη διαταραχθεί η μίζερη κανονικότητα που ονομάζουν ελευθερία.

Η άρνηση της πανδημίας είναι το σημείο πάνω στο οποίο συγκροτείται παγκοσμίως η φασιστική ακροδεξιά βγαίνοντας στο δρόμο ως υποτιθέμενη αντιπολίτευση χρησιμοποιώντας τη συνωμοσιολογία και την παραπληροφόρηση. Προωθείται από ισχυρά τμήματα του κεφαλαίου με πρώτους κήρυκες τα πολιτικά ανδρείκελα Τράμπ, Τζόνσον, Μπολσονάρο κ.ά. Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δομείται από συγκεκριμένους «επιστήμονες» που παίρνουν συχνά βήμα στα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε. και διαδίδεται από κλασικές ακροδεξιές - συνωμοσιολογικές ιστοσελίδες μέχρι διάφορους «καλλιτέχνες» επ’ αμοιβή.

Οι οργανωτές των συλλαλητηρίων και των στημένων συγκρούσεων, από το αμερικάνικο καπιτώλιο μέχρι την πλατεία Συντάγματος, αποτελούν την εμπροσθοφυλακή του κεφαλαίου που επιχειρεί να επανασυγκροτήσει σε «κίνημα» τους οργανωμένους φασίστες και το πλήθος των μικροαστών που συνθλίβονται από τις καπιταλιστικές κρίσεις και τον σύγχρονο κόσμο συνολικά. Η κάθοδος στο δρόμο και τις πλατείες όλων αυτών των ηλιθίων, φασιστών και θρησκόληπτων δεν είναι κάποια αυθόρμητη λαϊκή αντίδραση που οφείλουμε να αφουγκραστούμε αλλά η απάντηση του κεφαλαίου στις κοινωνικές – ταξικές διεκδικήσεις για τη δημόσια υγεία και τα κοινωνικά – εργασιακά δικαιώματα, αυτά που ξεδιπλώθηκαν στο δρόμο σπάζοντας τις απαγορεύσεις: από τις κινητοποιήσεις των αγωνιζόμενων υγειονομικών, την περσινή πρωτομαγιά, τη 17^η, 26^η Νοέμβρη και 6^η Δεκέμβρη μέχρι τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα που εξελίχθηκαν σε μαζικές πορείες ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό συνολικά, και με αποκορύφωμα τη Νέα Σμύρνη.

Η ιστορική εμπειρία (η οποία επανεπιβεβαιώθηκε τραγικά στη χώρα και τις γειτονιές μας με αποκορύφωμα τις δολοφονίες του μετανάστη εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν και του αντιφασίστα εργάτη και μουσικού Παύλου Φύσσα) δείχνει ξανά και ξανά ότι ο φασισμός είναι η προέκταση της κρατική πολιτικής και όχι η αντίθεσή της όπως θέλει να εμφανίζεται. Το πλήθος αυτό θα βρεθεί ενάντια στους εργαζόμενους και θα ζητάει υποχρεωτικά μέτρα και «απαρτχάϊντ» για τους ρομά, τους ομοφυλόφιλους, τους αντιφασίστες, τους κομμουνιστές και τους αναρχικούς.

Απέναντι στο φασισμό χρειάζεται να αντιπαρατεθούμε συνολικά επί της ουσίας και επί των πραγματικών επίδικων. Δεν υπάρχει αντικρατικός και αντιφασιστικός αγώνας χωρίς συνολική αντιπαράθεση με την πολιτική ιδεολογία του κράτους, του κεφαλαίου και του φασισμού. Για να μην κερδίσει κοινωνικό χώρο ο φασισμός χρειάζεται ισχυρό ταξικό κίνημα που πολεμάει για τα κοινωνικά προβλήματα και ανάγκες και όχι υιοθέτηση των θέσεων και των σκοπών του. Όταν ο φασισμός συγκροτήθηκε γύρω από την αντιμεταναστευτική υστερία, το αντιφασιστικό κίνημα δεν είπε «όντως, είναι πολλοί οι μετανάστες», ούτε ότι «όντως, κάποιοι μετανάστες είναι εγκληματίες» αλλά υπερασπίστηκε στο λόγο και το δρόμο τους μετανάστες εργάτες ως υποκείμενο που δέχεται την κρατική και παρακρατική βία. Δε νοείται αποδοχή ή δικαιολόγηση των περιεχομένων των φασιστικών συγκεντρώσεων ή ακόμα χειρότερα παρουσία όπως κάνουν διάφοροι αριστεροί εθνικιστές δίνοντας άλλοθι και στρώνοντας το δρόμο στο φασισμό.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ

Στη νέα εποχή που ανοίγεται μπροστά μας οι περιβαλλοντικές κρίσεις και οι φυσικές καταστροφές θα είναι όλο και περισσότερο μέρος της κανονικότητας, αποτέλεσμα της καταστροφικής λεηλασίας της Φύσης και της μηδενικής προετοιμασίας απέναντί τους. Ο φαύλος κύκλος της εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου και των φυσικών καταστροφών δεν πρόκειται να σπάσει όσα μέτρα και αν παρθούν, αν δεν υπάρξει επαναστατική αλλαγή στον τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, της εργασίας και της ζωής συνολικά. Η μόνη ρεαλιστική διέξοδος από τις δομικές αντιφάσεις του καπιταλισμού που τον βυθίζουν στη διαρκή ύφεση, η μοναδική αντικειμενικά λύση που θα αποτρέψει την καταστροφή όλων μας είναι η συνολική επαναστατική έξοδος από το υπάρχον σύστημα.

Η πανδημία δεν επιταχύνει απλά τη συνεχιζόμενη καπιταλιστική κρίση αλλά οδηγεί στην έκρηξη τα δομικά αδιέξοδα του καπιταλισμού που βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπος με τις αξεπέραστες εσωτερικές και αυτοκαταστροφικές του αντιφάσεις.

Η κοινωνία πρέπει πρώτα απ’ όλα να βγει όρθια από την πανδημία και όρθια σημαίνει έχοντας τις λιγότερες δυνατές απώλειες για να μην μεγαλώσει το συλλογικό τραύμα και συνηθίσουμε τον θάνατο, και με συλλογική αλληλεγγύη και κοινωνική-ταξική συνείδηση για να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.

Το χειρότερο αποτέλεσμα της πανδημίας -χειρότερο και από τα εκατομμύρια των νεκρών- θα είναι η επικράτηση της νεοφιλελεύθερης αντίληψης ότι θυσιάζουμε όσους χρειάζεται προκειμένου να μη διαλυθεί η οικονομία και τα πλούτη των αφεντικών. Θα είναι η ανάδυση ενός νέου φασισμού που συγκροτείται και αναπαράγεται μέσα στην κοινωνία γύρω από τις αμέτρητες συνωμοσίες, την άρνηση της πραγματικότητας και της αλληλοσφαγής στο όνομα μιας υποτιθέμενης «ελευθερίας». Θα είναι να αποδεχτούμε την τραγωδία του αναξιοπρεπούς θανάτου και των άθλιων συνθηκών περίθαλψης και νοσηλείας σε διαλυμένα νοσοκομεία και μια ζωή που αξίζει μόνο όσο παράγει τα κέρδη των πλουσίων ενώ παράλληλα γίνεται όλο και πιο ανυπόφορη από τα ωράρια και τις συνθήκες εργασίας, την εμπορευματοποίηση των πάντων, τις πολεμικές διακρατικές συγκρούσεις.

Ως κοινωνία και ως αγωνιζόμενοι για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση να αγωνιστούμε οργανωμένα για τις συνθήκες της ζωής μας και για να πάρουμε εμείς, οι παραγωγοί του πλούτου, τις αποφάσεις στα χέρια μας για να μην υπάρξει ξανά φτώχεια, θάνατος, καταστροφή.

Μια βόλτα στους δρόμους της εξαθλίωση των άστεγων, των ζητιάνων, των φτωχών, στις γειτονιές της διαλυμένης υγείας των εργατών αρκεί για να απαντήσουμε: Υγεία και Ζωή για όλους! Θάνατος στο θάνατο!

 

ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΣΩΖΕΙ ΤΟ ΛΑΟ

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ – ΝΑ ΜΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ & ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΜΑΣ

• ΑΜΕΣΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ – ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ & ΕΠΙΤΑΞΗ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
• ΕΛΕΥΘΕΡΗ, ΑΣΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ, ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ & ΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ
• ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ
• ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ – ΦΑΣΙΣΜΟΥ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ - ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος

Pasamontaña

Αύγουστος 2021

Προηγούμενα κείμενα - τοποθετήσεις:

• Κείμενο του Pasamontaña για τη διαχείριση της πανδημίας και τον αγώνα ενάντια στο μέλλον που μας επιφυλάσσουν
• Μοτοπορεία: την πανδημία δε θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες
•  Συγκέντρωση: Αγώνας για υγεία και ελευθερία

Αλληλεγγύη στους κατοίκους της Βόρειας Εύβοιας

Απέναντι στην πύρινη λαίλαπα και στα εκατοντάδες χιλιάδες καμένα στρέμματα δάσους που άφησε πίσω της, η αλληλεγγύη στους πληγέντες ήταν, είναι και θα είναι αυτονόητη.

Η έμπρακτη αλληλεγγύη δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων δείχνει τη δύναμη της, όταν από όλα τα μέρη της επικράτειας μαζεύτηκαν και μαζεύονται καθημερινά τόνοι πραγμάτων προς βοήθεια των πληγέντων.

Από την πλευρά μας πράξαμε το λιγότερο δυνατό συλλέγοντας τρόφιμα, φάρμακα και άλλα αναγκαία είδη, μοιράζοντας τα στη Βόρεια Εύβοια και πιο συγκεκριμένα στο χωριό Βασιλικά, όπου με την καθοδήγηση κατοίκων του χωριού η διανομή έγινε πόρτα - πόρτα στα σπίτια και τις οικογένειες με τις μεγαλύτερες ανάγκες.

Οι κάτοικοι σε όλη τη βόρεια Εύβοια από την πρώτη μέρα έκαναν ό,τι μπορούσαν για τον τόπο και τους κόπους τους, με λιγοστές δυνάμεις και εξοπλισμό απέναντι στη φωτιά και την εγκληματική κρατική ολιγωρία και εγκατάλειψη. Μαζί με τους λίγους, απλούς πυροσβέστες κατάφεραν να αποτρέψουν την καταστροφή των δύο οικισμών και να σώσουν ό,τι σωζόταν. Χωρίς νερό και ρεύμα προσπάθησαν να οργανωθούν, από τη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών και την πρόληψη των διαρκών αναζωπυρώσεων, μέχρι τα μαγειρέματα και τη διανομή των αγαθών που στέλνουν οι χιλιάδες αλληλέγγυοι.

Η τραγωδία δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις και αυτό το ξέρουν πρώτα και καλύτερα όλες αυτές και αυτοί που βίωσαν δίπλα από την πόρτα τους και το σώμα τους, το θάνατο, την καταστροφή, την εγκατάλειψη.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όσους στάθηκαν και στέκονται στα μέτωπα της φωτιάς, σε κατοίκους, εθελοντές και πυροσβέστες. Ένα μεγάλο κουράγιο και δύναμη σε όσες/όσους έχασαν σπίτια, ζώα, δέντρα, σπαρτά & μελίσσια και κυρίως τον φυσικό μας πλούτο, το δάσος.

Η καταστροφή των δασών και των μη ανθρώπινων ζωών, η λεηλασία της φύσης και ο θάνατος ως απόρροια, οφείλεται μονάχα στους καπιταλιστές: από την ίδια τη λεηλασία της φύσης και τις βίαιες κλιματικές αλλαγές μέχρι την εμπορευματοποίηση των πάντων και την εγκληματική εγκατάλειψη και απουσία κάθε είδους πρόληψης και μέριμνας ενάντια στην καταστροφή της φύσης και των ζωών μας.

Απέναντι στην εγκληματική ολιγωρία του κράτους και την καταστροφική μανία του καπιταλισμού, μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό με όπλα την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την οργανωμένη αντεπίθεση στο κράτος και το κεφάλαιο που μας καταστρέφουν.

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Pasamontaña

14/8/2021

Συλλογή τροφίμων, εργαλείων, φαρμάκων για τις πληγείσες περιοχές της Βόρειας Εύβοια

Δύναμη σε όσους βιώνουν τον εφιάλτη.

Σήμερα Κυριακή 08/08 19:00-21:00 και αύριο Δευτέρα 09/08 18:00-21:00, στο Pasamontana, Ξενοφόντως 84 μαζεύουμε τρόφιμα, εργαλεία, φάρμακα για τις πληγείσες περιοχές της Βόρειας Εύβοιας. Θα μεταφερθούν άμεσα τις επόμενες ημέρες για να παρέχουμε άμεση και έμπρακτη βοήθεια στους κατοικους που παλεύουν ενάντια στην πύρινη λαίλαπα. Τα χωριά δεν έχουν ρεύμα και νερό και το μέτωπο εξελίσσεται απρόσμενα καίγοντας τα πάντα στην πορεία του.

Υπάρχει ανάγκη για τα παρακάτω:

• Φάρμακα:
• Γάζες
• Αλοιφές για εγκαύματα
• Επιδέσμους
• Πάνες
• Μωρό μαντηλα
• Αντισηπτικά
• Οροί για τα μάτια κολλυρια
• Αερολιν εισπνεόμενα
• Παυσίπονα
• Ηλεκτρολύτες
• Τροφές
• Κονσέρβες
• Χυμοί
• Νερά
• Καφέδες / ισοτονικά
• Μπισκότα
• Φρυγανιές
• Ζωοτροφές
• Τροφές μακράς διάρκειας
• Εργαλεία βοηθείας:
• Φακοί
• Σκοινιά
• Μπαταρίες
• Υπνόσακοι
• Σκηνές
• Φακοί/ Φανάρια αυτονομα

Μόνο ο λαός θα σώσει το λαό!

Κουράγιο και δύναμη σε όσους/ες βρίσκονται στα μέτωπα φωτιάς!

Συγκέντρωση - παρέμβαση ενάντια στην απαγόρευση εισόδου των Ζαπατίστας στη Γαλλία (24/7, 11πμ, γαλλική πρεσβεία)

Να ανοίξουν οι πόρτες της Ευρώπης στις Ζαπατίστας!

Συγκέντρωση-παρέμβαση ενάντια στην απαγόρευση εισόδου των Ζαπατίστας στη Γαλλία

Σάββατο 24/7, 11:00πμ, έξω από τη γαλλική πρεσβεία (Λεωφ. Β. Σοφίας 7)

#PasoLibreZapatista #LaGiraZapatistaVa #ViajePorLaVida

Πρωτοβουλία συλλογικοτήτων και συντονισμών Αττικής για το ταξίδι των Ζαπατίστας στην Ευρώπη

https://karavanizapatista.espivblogs.net/events/event/athina-sygkentrosi-sti-galliki-presveia/

Αντιπατριαρχική παρέμβαση

Διανύουμε μια περίοδο που ολοένα και πιο πολλές (παρα)βιαστικές και κακοποιητικές συμπεριφορές απέναντι σε γυναίκες και θηλυκότητες βγαίνουν συνεχώς στην επιφάνεια. Από τις καταγγελίες σεξουαλικών επιθέσεων και κακοποιήσεων στο χώρο του αθλητισμού, του πολιτισμού και της δημοσιογραφίας,  μέχρι τις προσφατες γυναικοκτονίες στα Γλυκά Νερά και Αγία Βαρβάρα, τον βιασμο στα Πετράλωνα, την τρασφοβική επίθεση στην Μοσχάτο και την υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης και human trafficking στην Ηλιούπολη. Όλα αυτά τα περιστατικά και οι συμπεριφορές δεν είναι ένα νέο φαινόμενο. Απεναντίας πρόκειται για τις συμπεριφορές που χρόνια καλύπτονταν είτε πίσω από κλειστούς τοίχους είτε σε δημόσια θέα από την αμήχανη αδιαφορία μιας κοινωνίας που «ποτέ δεν ξέρει», που πάντα δικαιολογεί τους δράστες αφού «είναι καλό παιδί, δεν είχε δώσει δικαιώματα». Μια κοινωνία που αναγνωρίζει τις ζωές των γυναικών και των θηλυκοτήτων ως κατώτερες.

Εμείς δεν ανεχόμαστε οι γειτονιές μας να'ναι χώροι επικίνδυνοι για καμία γυναίκα ή θηλυκότητα, ντόπια ή μετανάστρια και ξέρουμε πως μόνο εμείς μπορούμε να το διασφαλίσουμε αυτό. Οι γειτονίες μας ανήκουν σε μας. Είναι οι χώροι που ζούμε και αναπνέουμε. Στις γειτονιές μας, στις πλατείες μας, στα πάρκα μας, χωράνε όλα. Αυτοί που δε χωράνε είναι οι φασίστες, οι ρατσιστές, οι ομοφοβικοί, οι τρανσφοβικοί και οι σεξιστές.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΑΘΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΑΓΑΠΗ

ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ

 

ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΗ

 

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ, ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ 

 

 

Αντιφασιστική παρέμβαση στη γειτονιά

Το απόγευμα της Πέμπτης 8/7 έγινε μαζική αντιφασιστική παρέμβαση στους δρόμους του Κορυδαλλού ενάντια στην επανεμφάνιση των ναζιστών της ΧΑ (το περασμένο Σάββατο 20 ναζί του μετώπου "νεολαίας" τόλμησαν να εμφανιστούν στη γειτονιά μας).

ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΦΑΣΙΣΤΩΝ

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΦΥΣΣΑ

Εκδήλωση για το ταξίδι των Ζαπατίστας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ, 20.30 στο προαύλιο του ΠΑ.ΠΕΙ.

από τον Συντονισμό περιοχών Πειραιά για την υποδοχή των Ζαπατίστας

Από την επίσκεψη αλληλεγγύης στους κατοίκους των Σταγιατών και την πανελλαδική διαδήλωση στο Βόλο.

Φωτογραφίες από την επίσκεψη αλληλεγγύης στους κατοίκους των Σταγιατών και τη συμμετοχή μελών του Pasamontaña στην πανελλαδική διαδήλωση ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο (πίσω από το πανό του Συντονισμού Θεσσαλίας για την υποδοχή των Ζαπατίστας)

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΓΟΣ, ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ!

Λειτουργία της δομής αλληλεγγύης κάθε Δευτέρα 19.00 - 21.00

ΚΑΝΕΝΑΣ & ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ/Η

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΩΝ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ 19.00 – 21.00

 

Στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο Pasamontaña, (Ξενοφώντος 84 Κορυδαλλός) λειτουργεί από τον Απρίλιο του 2020 η Δομή Αλληλοβοήθειας «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΝΤΟΥΛΑΠΙ» όπου μαζεύουμε και διανέμουμε είδη 1ης ανάγκης για τη στήριξη των ανθρώπων της γειτονιάς που έχουν ανάγκη.

Εμείς που πάντα βιώναμε την εκμετάλλευση και την καθημερινή εξόντωση από τις εγκληματικές πολιτικές του κράτους και των πλουσίων, καλούμαστε ξανά να πληρώσουμε τη νέα κρίση του καπιταλισμού, που γίνεται ακόμα χειρότερη εξαιτίας της διαχείρισης της πανδημίας.

Δημιουργήσαμε τη Δομή συγκέντρωσης και διανομής ειδών πρώτης ανάγκης στη βάση του «ο καθένας προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του και η καθεμία λαμβάνει σύμφωνα με τις ανάγκες της».  

Ξέρουμε ότι μερικά τρόφιμα δεν αλλάζουν τον κόσμο. Άλλα η έμπρακτη αλληλοβοήθεια, η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη ανοίγει δρόμους στη συλλογική οργάνωση των κοινοτήτων μας για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας με τις δικές μας δυνάμεις και χωρίς να παρακαλάμε, για να δώσουμε κάθε μικρή ή μεγάλη μάχη για την καλυτέρευση της ζωής μας και για να αγωνιστούμε για έναν κόσμο που θα χωράει όλους και όλες, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς αφεντικά και δούλους.

ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΣΩΖΕΙ ΤΟ ΛΑΟ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος

Pasamontaña

Στηρίζουμε το πανελλαδικό συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο

Στηρίζουμε – συμμετέχουμε:

Πανελλαδικό συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την τρομοκρατία κράτους-πολυεθνικών

Συγκέντρωση - πορεία: Σάββατο 26 Ιούνη, 18:30, Νοσοκομείο Βόλου

ΟΤΑΝ Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΟΣ, Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΥΓΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ/-ΣΤΡΙΩΝ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΟΣ, ΠΑΡΩΝ!

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

 Ακολουθεί το κείμενο του «Συντονισμού Συλλογικοτήτων Βόλου ενάντια στην καύση σκουπιδιών»:

//Η πανδημία στη “χώρα του Μονακό”

Η δημόσια υγεία έγινε εξαιτίας της πανδημίας το πρωτεύον κοινωνικό ζήτημα. Όχι για όλους… Η άρχουσα τάξη, οι κυρίαρχοι οικονομικοί κύκλοι και τα κυβερνητικά κέντρα, ακόμα και με χιλιάδες νεκρούς σε χρόνο ρεκόρ, επέλεξαν τον καταστροφικό δρόμο διατήρησης της καπιταλιστικής κερδοφορίας συνδυασμένο με ένα υβριδικό πείραμα διαχείρισης πληθυσμών. Το αποτέλεσμα είναι η συνολική υποβάθμιση των συνθηκών υγείας της κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι μακροσκελείς κατάλογοι των απωλειών από τον covid19 συνοδεύονται με τη θεμελίωση ενός ειδικού καθεστώτος εξαίρεσης, καταστολής και διαρκούς υποβάθμισης των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Το σύνθημα “ΜΑΤ παντού, ΜΕΘ πουθενά” συνυφασμένο με την διαρκή απειλή της “ατομικής ευθύνης” εκφράζει τις επιλογές του πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Την μετατροπή της προστασίας της υγείας του πληθυσμού από δημόσια κοινωνική υποχρέωση, σε ένα στατιστικό δείκτη στερημένο από κάθε ανθρώπινο παράγοντα.

Τα ίδια οικονομικά και κυβερνητικά κέντρα που βρέθηκαν πίσω από τη δολοφονική διαχείριση της πανδημίας βρίσκονται πίσω και από το διαρκές έγκλημα της καύσης σκουπιδιών και της γιγάντωσης των δραστηριοτήτων της ΑΓΕΤ – Lafarge στην πόλη του Βόλου. Μη γελαστεί κανείς από το «φιλανθρωπικό» τους έργο προς την τοπική κοινωνία. Είναι η προσπάθεια εξαγοράς μιας ολόκληρης κοινωνίας που αρνείται να πειστεί πως η τοξική λειτουργία ενός κολοσσού που δηλητηριάζει χρόνια τώρα μια ολόκληρη πόλη είναι προς όφελος της. Η πόλη του Βόλου, «πρωταθλήτρια» θανάτων από τον καρκίνο, έχει γίνει «θερμοκήπιο» επιχειρηματικότητας, ένα «Μονακό» ασθενών με ολέθριες συνέπειες για την υγεία, το περιβάλλον και τις κοινωνικές ελευθερίες.

//Κρατική Καταστολή, θεμέλιος λίθος της καπιταλιστικής “πράσινης ανάπτυξης”

Πριν ακριβώς ένα χρόνο στο τέλος της πρώτης φάσης της καραντίνας, το κίνημα ενάντια στην καύση σκουπιδιών, στην πιο ώριμη φάση του μέχρι σήμερα, επιχείρησε να αμφισβητήσει την επιχειρηματική χούντα που έχει επιβληθεί στην πόλη με τη συνεργασία κυβερνήσεων, δημάρχων και περιφερειαρχών. Οι χιλιάδες διαδηλωτών δέχτηκαν ένα πρωτόγνωρο κύμα αστυνομικής καταστολής από τα ανατολικά μέχρι τα δυτικά της πόλης. Δεκάδες συμπολίτες μας τραυματίστηκαν ενώ σ. Β. Μάγγος που χτυπήθηκε μπροστά στα δικαστήρια Βόλου, στο όχημα που τον μετέφερε και βασανίστηκε άγρια στην αστυνομική διεύθυνση Μαγνησίας, πέθανε ένα μήνα μετά στις 13 Ιούλη 2020. Οι αστυνομικές δυνάμεις εξαπέλυσαν ένα πογκρόμ διώξεων στην πόλη ως στρατός κατοχής επιχειρηματικών συμφερόντων. Ένας στρατός κατοχής, που όσο και αν προσπάθησαν να τον εξιλεώσουν και να τον θυματοποιήσουν οι αστικοί κύκλοι της περιοχής τις αμέσως επόμενες μέρες από τη διαδήλωση της 13ης Ιούνη, έδρασε σαν ένας σαδιστικός όχλος εκδικητικού μίσους απέναντι σε κάθε ζωντανή φωνή της πόλης.

Η διαδήλωση στις 13 Ιούνη του 2020 σηματοδότησε την έξοδο του κινήματος ενάντια στην καύση σκουπιδιών από τον ατέρμονο κύκλο των θεσμικών αυταπατών και τη στροφή ενός ολόκληρου λαϊκού ρεύματος στην προσπάθειά να καθορίσει το ίδιο με τη δράση του το μέλλον για την πόλη και τη ζωή. Τέθηκε ένα νέο όριο που απείλησε για πρώτη φορά τους σχεδιασμούς της αστικής πολιτικής στην πόλη και για αυτό έπρεπε να χτυπηθεί με κάθε τρόπο.

Στις 13 Ιούνη του 2020 ο βασιλιάς ήταν γυμνός. Οι γραβατωμένοι «ειδικοί» που μας καθησύχαζαν για τις συνέπειες της καύσης σκουπιδιών έδωσαν τη θέση τους στους πάνοπλους ματατζήδες. Οι κουστωδίες των θεσμικών αστικών κομμάτων, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που με το ένα χέρι υπέγραφαν στα υπουργεία την προώθηση της καύσης σκουπιδιών και με το άλλο δήλωναν τοπικά την αντίθεσή τους στην καύση, ξαφνικά έχασαν την όραση τους και δεν είδαν πουθενά την αστυνομική βία και επιχείρησαν με κάθε τρόπο να κατασυκοφαντήσουν τους χιλιάδες διαδηλωτές.

Ο Βόλος θύμιζε κάτι από Σκουριές και Κερατέα. Ο καπιταλισμός εμπεριέχει στον πυρήνα της ύπαρξης του τη διαρκή εμπορευματοποίηση κάθε πτυχής της ανθρώπινης δραστηριότητας, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την ιδιοποίηση της κοινωνικής εργασίας και όλων των κοινωνικών αγαθών που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα. Η υφαρπαγή τους δεν μπορεί να γίνει χωρίς τους στρατούς κατοχής των κατασταλτικών δυνάμεων (πολύ περισσότερο όταν ο λαός αντιστέκεται), το νομοθετικό και πολιτικό οπλοστάσιο των κυβερνήσεων, των δημάρχων, των περιφερειαρχών και της ΕΕ σε υπερεθνικό επίπεδο που υποτάσσεται στα λόμπι του κεφαλαίου.

//Βόλος, η πόλη πείραμα για την εξάπλωση της καύσης σκουπιδιών σε πανελλαδικό επίπεδο. Πανελλαδικό κίνημα ανατροπής η απάντησή μας!

Ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Απορριμάτων (ΕΣΔΑ) που ψηφίστηκε σε χρόνο ρεκόρ τον Αύγουστο του 2020 προωθεί το μοντέλο της καύσης σκουπιδιών σε όλη την επικράτεια. Μια κατεύθυνση που σφραγίζεται με τη δημιουργία νέων εργοστασίων επεξεργασίας απορριμμάτων, την επέκταση της καύσης με χιλιάδες τόνους απορριμμάτων από τσιμεντοβιομηχανίες και σε άλλες περιοχές (βλ. Θεσσαλονίκη, Εύβοια) κ.α. Η προώθηση της καύσης σκουπιδιών είναι άμεσα συνδεδεμένη τόσο με τον πόλεμο για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών τον οποίο διεξάγουν μεγάλα πολυεθνικά συγκροτήματα, όσο και με τη διατήρηση του κερδοφόρου κύκλου παραγωγής και κατανάλωσης στρατηγικών μονοπωλίων (βλ. παραγωγούς πετρελαιοειδών - πλαστικών). Είναι μία διαδικασία που διαρκώς αυξάνει τον όγκο των παραγόμενων σκουπιδιών, κατασπαταλά πρώτες ύλες και με τις πλέον βλαβερές συνέπειες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Το όραμα της ανακύκλωσης πάει…. στα σκουπίδια.

Ο νέος σχεδιασμός για την καύση σε εθνικό επίπεδο δίνει αντικειμενικά άλλη διάσταση στον αγώνα μας. Αποδεικνύει πως το ζήτημα δεν αποτελεί απλά ένα τοπικό ζήτημα διαχείρισης, ούτε πολύ περισσότερο ένα απλά περιβαλλοντικό ζήτημα ή ένα ζήτημα «ειδικών». Η καύση σκουπιδιών περικλείει στο εσωτερικό της βαθιές πολιτικές ιεραρχήσεις της καπιταλιστικής οικονομίας και ως εκ τούτου η πάλη εναντίον της είναι ζήτημα με ταξικό πρόσημο και ορίζοντα πρωτίστως πολιτικό, δηλ. ποια κοινωνική τάξη θα επιβάλλει τους όρους της ζωής.

Από την πρώτη στιγμή των αγώνων θέσαμε αυτή την οπτική. Επιχειρήσαμε να υπερβούμε την τοπική διάσταση του ζητήματος θέτοντας το όριο της αντιπαράθεσης όχι στον εξορθολογησμό της καύσης, αλλά στην ήττα των βασικών πολιτικών και οικονομικών παραγόντων που την προωθούσαν και τη νίκη του λαού.

Αγωνιζόμαστε για τη συγκρότηση ενός κινήματος με πανελλαδικά χαρακτηριστικά ενάντια στην καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη, που θα βάζει σήμερα φρένο στην εκμεταλλευτική δραστηριότητα του κεφαλαίου και θα ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που ορίζοντάς της δε θα είναι το καπιταλιστικά εφικτό αλλά το κοινωνικά αναγκαίο για τον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον. Η περυσινή πανελλαδική κινητοποίηση του λαού στο Βόλο, έγινε σύμβολο του αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών, πρέπει να αποκτήσει πανελλαδικά χαρακτηριστικά, ταξικό περιεχόμενο και κινηματικές πρωτοβουλίες που να υπερβαίνουν τη διαμαρτυρία με κοινοβουλευτικά όρια και την υποταγή στο δόγμα Νόμος και Τάξη όλων των αστικών κυβερνήσεων.

//Συντονισμένος αγώνας για την επιβολή των αναγκών του λαού

Τα τελευταία χρόνια εκδηλώνονται σε μια σειρά περιοχών πολύμορφοι, μαχητικοί και με διάρκεια αγώνες ενάντια στην καπιταλιστική “ανάπτυξη”, είτε αυτή παίρνει τη μορφή φαραωνικών έργων, τη μορφή εξορυκτικών δραστηριοτήτων, είτε τη μορφή «πράσινων» επενδύσεων, από τα Άγραφα μέχρι τις Σκουριές, την Κρήτη μέχρι το Ιόνιο. Αυτοί οι αγώνες, από τη φύση της ίδιας της εποχής μας, συναντιούνται με τις πολύπλευρες κοινωνικές διεκδικήσεις και λαμβάνουν μαχητικές εκφράσεις μέσα στο εργατικό κίνημα. Επιδίωξή μας είναι να υπερβούμε τα σινικά τοίχοι των «θεματικών» αγώνων και να συμβάλλουμε στη συγκρότηση ενός πολύμορφου πολιτικού κινήματος ανατροπής. Έντεκα χρόνια μνημονίων και αγώνων έχουν δείξει ότι την εποχή της κρίσης το κεφάλαιο δεν παραχωρεί τίποτα παρά μόνο αν κινδυνεύει να χάσει τα πάντα.

Η περίοδος της καραντίνας όπου συναντήθηκαν οι αγώνες για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας, με τους αγώνες για τις λαϊκές ελευθερίες, την πάλη ενάντια στους μηχανισμούς καταστολής και τα εργατικά δικαιώματα δείχνει το δρόμο για ένα νέο μοντέλο συνολικής πολιτικής παρέμβασης των κινημάτων. Που δε θα βάζουν όρια στην ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, δεν θα κατακερματίζουν την κοινωνική και πολιτική διαπάλη και τελικά θα υπερβαίνουν τους πραγματικούς και τεχνητούς διαχωρισμούς που επιβάλλει το κεφάλαιο που καθορίζει πάντα ένα δοσμένο πλαίσιο για τη διαίρεση του ατομικού από το κοινωνικό, του ταξικού από το πολιτικό, τον εξοστρακισμό της άμεσης δράσης του λαού σε αστικές κοινοβουλευτικές λύσεις για να γίνεται το ΟΧΙ πάντα ΝΑΙ.

Έχουμε επιλέξει να ενεργοποιήσουμε τον λαϊκό παράγοντα συμμετέχοντας δραστήρια σε όλα τα μέτωπα γιατί δεν περιμένουμε κανέναν να λύσει τα προβλήματά για εμάς. Το σύνθημα “Ο λαός σώζει το λαό” εκφράζει το δρόμο για τη συγκρότηση των αναγκαίων θεσμών από τα κάτω που να είναι ικανοί να επιβάλλουν τη θέλησή μας ενάντια και πέρα από τους επίσημους θεσμούς του τοπικού και κεντρικού αστικού κράτους.

//Να φύγει η Lafarge, να ζήσουμε εμείς

Το δίκιο μας δεν θα κριθεί σε δικαστικές αίθουσες, με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις. Μέσα στις πόλεις μας δεν είμαστε όλοι ίδιοι και ίσοι. Η καπιταλιστική κρίση έχει γιγαντώσει τις ταξικές ανισότητες με την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα τη νεολαία της διαρκούς επισφάλειας να βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μεταξύ ζωής και θανάτου.

Η άρχουσα τάξη με όλα τα μέσα που διαθέτει και κυρίως με τα μηνύματα κοινωνικής ειρήνης, διευθέτησης με “πολιτισμένο” τρόπο όλων των διαφορών δημιουργεί αποπροσανατολισμό, απλώνει το πέπλο της ιδεολογικής σύγχυσης για να μπορεί η κάθε Lafarge να κάνει με ασφάλεια “business as usual”. Tα κοινωνικά κινήματα έχουν τη δύναμη να καθορίσουν το μέλλον μέσα από τη σύγκρουση, την κλιμάκωση του αγώνα με ενότητα στο δρόμο και τον κεντρικό πολιτικό στόχο.

Το σύνθημα μας «Να φύγει η Lafarge από την πόλη» έσπασε την ομερτά, την απόλυτη σιωπή που υπήρχε πολλά χρόνια στην πόλη γύρω από την λειτουργία της ΑΓΕΤ με τη συνενοχή των δημοτικών αρχών που δεν υλοποιούν τον ψηφισμένο πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης που προβλέπει την απομάκρυνση του εργοστασίου από την πόλη. Όρος της δικής μας νίκης είναι να διαρραγεί το μέτωπο της άρχουσας τάξης, να σπάσει το συνεχές των αστικών κυβερνήσεων και το αλισβερίσι των τοπικών παραγόντων με τους καπιταλιστές επενδυτές.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση που ξέσπασε το 2008 έσπειρε εκατομμύρια θύματα φτώχειας κι απελπισίας, συνδυασμένη πλέον με τα εκατομμύρια νεκρών της πανδημίας, δείχνει ότι καμιά ειρήνη μεταξύ του κεφαλαίου και των δυνάμεων της εργασίας δεν είναι εφικτή. Για να υπάρξει κοινωνική ειρήνη πρέπει να νικήσουμε στον ταξικό πόλεμο. Να τους ανατρέψουμε επιβάλλοντας τις δικές μας ανάγκες, τα δικά μας όνειρα. Δεν έχουμε να χάσουμε άλλα παρά μόνο να κερδίσουμε τα πάντα.

Για να ανασάνουμε ελεύθερα πρέπει να σηκώσουμε ψηλά τις γροθιές μας.

Ιούνιος 2021

Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου

Απεργία 16/6/2021

Η μαζική απεργία και διαδήλωση της προηγούμενης Πέμπτης 10/6 θορύβησε τις εργοδοτικές ενώσεις και την κυβέρνηση που φέρνει προς ψήφιση το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο την Τετάρτη 16/6.

Ενάντια στην ισοπέδωση της εργατικής τάξης και της κοινωνίας, κόντρα στους πουλημένους και συμβιβασμένους εργατοπατέρες που κάνουν τα πάντα για να μην οργανωθεί μαζική αντίσταση στα εγκλήματα κράτους και κεφαλαίου να οργανωθούμε παντού για να μη ζήσουμε σαν δούλοι.

Τετάρτη 16/6

Όλες και όλοι στις περιφρουρήσεις - αποκλεισμούς - διαδηλώσεις!

Όλοι και όλες στην απεργία!

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος

Pasamontaña 

Γενική απεργία 10/6/2021

 Όλες και όλοι στους δρόμους – Όλοι και όλες στην απεργία!

Το νομοσχέδιο «Χατζηδάκη» που έρχεται για ψήφιση στη Βουλή είναι μια νέα σφοδρή, αντεργατική επίθεση στην τάξη μας με στόχο να εφαρμόσει όσα εδώ και χρόνια ονειρεύεται το Κεφάλαιο προκειμένου να αυξήσει κι άλλο τα κέρδη του και να αλυσοδέσει τους εργαζόμενους ώστε να δουλεύουμε χωρίς φωνή, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ωράριο, με μισθούς πείνας. 

Ενδεικτικά οι βασικές αντεργατικές διατάξεις του νομοσχεδίου :

• Κατάργηση του 8ωρου και επιβολή 10ωρης εργασίας και εβδομάδας 50 ωρών εργασίας, μέσω ατομικών συμβάσεων. Οι επιπλέον ώρες δε θα αμείβονται, αλλά δήθεν θα μετατρέπονται σε χρωστούμενα ρεπό ή μειωμένες ώρες. Το οποίο σημαίνει ότι θα δουλεύουμε όποτε, όπου, όταν και όσο συμφέρει το κεφάλαιο, ενώ θα βρισκόμαστε σε συνεχή εκβιασμό.

• Περαιτέρω καταργήση της Κυριακάτικης Αργίας σε επιπλέον κλάδους (courier, αποθήκες και logistics, υγειονομικών και φαρμακευτικών υλικών, πληροφορική, τηλεφωνικά κέντρα, data centers, βιομηχανία σκυροδέματος, εξορυκτικές δραστηριότητες κ.ά.). 

• Αύξηση των επιτρεπόμενων υπερωριών ετησίως σε 150 ώρες με ταυτόχρονη μείωση έως 20% της προσαύξησης στην αξία τους, οδηγώντας σε μείωση των απολαβών.

• Μονιμοποίηση και επέκταση της τηλε-εργασίας χωρίς εργατικά δικαιώματα που αυξάνει την εντατικοποίηση και σβήνει τα όρια εργάσιμου και μη εργάσιμου χρόνου. 

• Απλοποίηση & διευκόλυνση των απολύσεων για τους εργοδότες καθώς τους δίνεται η δυνατότητα να καταβάλλουν την προβλεπόμενη αποζημίωση μέχρι και τέσσερις μήνες αργότερα. Το διευθυντικό «δικαίωμα» της απόλυσης δεν θα αναιρείται πλέον ούτε από τα δικαστήρια καθώς καταργείται ουσιαστικά η δυνατότητα νομικής διεκδίκησης της επαναπρόσληψης με καταβολή μικρής επιπλέον αποζημίωσης, δίνοντας στην εργοδοσία πλήρη ελευθερία και ασυλία για να απολύει όποιον αντιδράσει, ατομικά ή συλλογικά.

• Περαιτέρω υπονόμευση των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και αντίστοιχα προώθηση των ατομικών συμφωνητικών.

• Κατάργηση του ΣΕΠΕ (Επιθεώρηση Εργασίας) με περαιτέρω υποβάθμισή του και μετατροπή του σε «Ανεξάρτητη Αρχή», ώστε καμιά κυβέρνηση να μην αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη αφήνοντας την εργοδοτική ασυδοσία να ξεσαλώσει σε χώρους δουλειάς και εργοτάξια, την ώρα που τα εργατικά «ατυχήματα» αυξάνονται.

• Νέο χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία και στη συνδικαλιστική δράση με ηλεκτρονικό φακέλωμα, ποινικοποίηση της απεργιακής περιφρούρησης, αύξηση του προσωπικού ασφαλείας σε ποσοστό που πρακτικά ακυρώνει την απεργία. Ταυτόχρονα επιβάλλεται στα σωματεία η εφαρμογή ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, η οποία θα «ελέγχεται» από κράτος και εργοδότες.

Είναι επιτακτική ανάγκη, ειδικά σήμερα, να απαντήσουμε στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά. Δε θα σηκώσουμε και αυτή τη κρίση στις πλάτες μας για να σωθεί το κεφάλαιο και ο καπιταλισμός. Να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές για να πάρουμε πίσω τη ζωή μας.

Καμία σκέψη για κατάργηση του εργασιακού 8ωρου.

Καμία αναδιάρθρωση στην εργασία με στόχο την περαιτέρω εντατικοποίηση και καταπίεση στους χώρους εργασίας και τις ζωές μας.

Όλες και όλοι την Πέμπτη 10 Ιουνίου στις 10:30 στα Χαυτεία (Ομόνοια)

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος

Pasamontaña 

Εκδήλωση για το ταξίδι των Ζαπατίστας

Παρασκευή 11/6 στις 20.30 στην ταράτσα της Φαβέλας

από τον Συντονισμό περιοχών Πειραιά για την υποδοχή των Ζαπατίστας

Προβολή: "Αυτές, οι άλλες, οι αληθινές...ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ"

* Θα διατίθενται υλικά για την οικονομική ενίσχυση του ταξιδιού.

** Φροντίζουμε ο ένας την άλλη και λαμβάνουμε τα βασικά μέτρα συλλογικής αυτοπροστασίας για την Covid19.

Για τα 11 χρόνια της γειτονικής κατάληψης Σινιάλο

Είμαστε τα πάντα όταν προχωράμε μαζί!

Τοιχογραφία στον εξωτερικό τοίχο του χώρου με αφορμή τα 11 χρόνια του Pasamontaña και τον ερχομό των συντροφισσών, συντρόφων και συντροφοϊσών Ζαπατίστας στην Ελλάδα.

"Είμαστε τίποτα

όταν περπατάμε μόνοι μας,

είμαστε τα πάντα

όταν προχωράμε μαζί,

με βήμα γεμάτο αξιοπρέπεια." 

(Subcomandante Marcos)

Ευχαριστούμε τον φίλο και σύντροφο Rawspee για την απόδοση του έργου της Beatriz Aurora.

* ο Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Pasamontaña συμμετέχει και στηρίζει τον Συντονισμό περιοχών Πειραιά για την υποδοχή των Ζαπατίστας (s.zapatistas.piraeus@gmail.com)

Espanol:

"¡Somos todo cuando avanzamos junt@s!" 

Mural en la pared exterior con motivo del aniversario de 11 años del espacio autonomo social "Pasamontaña" (Korydallos, El Pireo) y la llegada de l@s compañer@s zapatistas a Grecia.

#LaGiraZapatistaVa #ZapatistasAEuropa #EZLN

Για την οικονομική στήριξη του ταξιδιού των Ζαπατίστας

Καρτολίνες Α3 από τον "Συντονισμό περιοχών Πειραιά για την υποδοχή των Ζαπατίστας" για την κάλυψη των εξόδων του ταξιδιού των Ζαπατίστας στην Ευρώπη και την Ελλάδα (συνεισφορά 3€)

Διατίθονται στο Pasamontaña (Κορυδαλλός), στον Ε.Κ.Χ. Φαβέλα (Πειραιάς) και στις συνελεύσεις του Συντονισμού υποδοχής των Ζαπατίστας (οι συνελεύσεις ανακοινώνονται).

Συντονισμός περιοχών Πειραιά για την υποδοχή των Ζαπατίστας - s.zapatistas.piraeus@gmail.com