Αντίτυπα -χωρίς αντίτιμα- υπάρχουν φυσικά στην κατάληψη αλλά και στο χώρο μας.
Ηλεκτρονική έκδοση εδώ από το site της κατάληψης.
7/14/10
Κυκλοφόρησε το 2ο τεύχος του έντυπου δρόμου 856
Κυκλοφόρησε το 2ο τεύχος του έντυπου δρόμου 856 από τη νέα κατάληψη "σινιάλο" στο Αιγάλεω.
Αντίτυπα -χωρίς αντίτιμα- υπάρχουν φυσικά στην κατάληψη αλλά και στο χώρο μας.
Αντίτυπα -χωρίς αντίτιμα- υπάρχουν φυσικά στην κατάληψη αλλά και στο χώρο μας.
7/07/10
Τα απογεύματα είμαστε κάθε μέρα στην κατάληψη μόλις πέφτει λίγο το φως και δροσίζει. Να μην ξεχνάμε ότι μπροστά στην κατάληψη υπάρχει μια πανέμορφη πλατεία με 100 δέντρα, χωρίς δρόμο και αυτοκίνητα, με μόνη “φασαρία” τις φωνές από τα παιδιά της γειτονιάς. Έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει καλοκαίρι… έχουμε ανοίξει μεγάλες δουλειές! Και, φυσικά, χρειάζεται κάθε πρόθυμη συνεισφορά από τα “πρακτικά” έως τα “θεωρητικά”…
Την Τετάρτη 7 Ιούλη στις 7μμ θα γίνει η πρώτη συνέλευση της κατάληψης μετά την ανοιχτή δημόσια δήλωση παρουσίας της στο Αιγάλεω. Όποιοι/ες συμφωνούν με τα χαρακτηριστικά που έχουν τεθεί από την συνέλευση η οποία και έστησε την κατάληψη είναι ευπρόσδεκτοι. Το ίδιο και όσοι/ες διαφωνούν για να συζητήσουμε και να στηρίξουμε και τις δικές τους διαφορετικές επιλογές στο βαθμό που αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Εδώ είμαστε, για να τα λέμε…"
7/04/10
Όταν το παρελθόν γίνεται τόσο επίκαιρο.1923...
Μια αναδημοσίευση κι ένα άρθρο με αφορμή τα απεργιακά γεγονότα στο λιμάνι του Πειραιά.
"...Τελικά ήταν οι μυλεργάτες του Πειραιά αυτοί που πυροδότησαν την Γενική Απεργία με το 24ωρο τελεσίγραφο που επέδωσαν στους αλευροβιομήχανους στις 9 Αυγούστου:
Ζητούσαν να μην ισχύσει η μείωση 35% στα εισοδήματα τους, να πληρωθούν τα περικομμένα ημερομίσθια, να επαναπροσληφθούν οι απολυμένοι συνάδελφοι τους και να αποζημιωθούν οι τυχόν μη επανερχόμενοι. Το τελεσίγραφο υπογραφόταν και από τον πρόεδρο των θερμαστών ξηράς Γ. Μπόγρη. Τα νέα της απεργίας προκάλεσαν αλυσιδωτές εξελίξεις: τα σωματεία του επισιτισμού στις υπόλοιπες πόλεις προχώρησαν και αυτά σε απεργία, όπως και ολόκληρη η Ομοσπονδία Επισιτισμού. Το ΕΚΠ και η ΓΣΕΕ κάλεσαν σε υλική συμπαράσταση στους απεργούς. Αποφασιστικό όμως στάθηκε το άπλωμα της απεργίας στο λιμάνι. Η αλευροβιομηχανία στον Πειραιά τον καιρό εκείνο ανθούσε." Το περισσότερο σιτάρι αλεθόταν εκεί, αλλά εισαγόταν από το εξωτερικό, οπότε το λιμάνι ήταν κομβικό, τόσο για τα ειδικά ναυλωμένα πλοία που το μετέφεραν, όσο και για την εκφόρτωση του. Το οικονομικό κύκλωμα σίτος-άλευρα δεν δημιουργούσε μόνο την ισχυρή διαπλοκή αλευροβιομηχάνων-εφοπλιστών (κατοπινό γέννημα της οποίας είναι ο Στ. Νιάρχος), αλλά και αυτή των μυλεργατών με τους ναυτεργάτες και τους φορτοεκφορτωτές. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ναυτεργάτες θα πάρουν πρώτοι την απεργιακή σκυτάλη από τις 17 Αυγούστου.
Η απεργία είχε ανέλπιστη επιτυχία: το λιμάνι παρέλυσε. Στις 17 Αυγούστου, σύμφωνα με την Σφαίρα, είκοσι πλοία δεν κατάφεραν να αποπλεύσουν, ενώ μόνο το ατμόπλοιο Κατερίνα έφυγε για Μασσαλία χρησιμοποιώντας απεργοσπάστες. Το απόγευμα, οι φορτοεκφορτωτές μπαίνουν στην απεργία, ενώ σύντομα την επεκτείνουν και στα καταπλέοντα υπό ξένη σημαία ατμόπλοια." Το ότι οι θερμαστές απεργούν σημαίνει ότι πολλά εργοστάσια οινοπνευματοποιίας, χαρτοποιίας και μακαρονοποιίας δεν μπορούν να λειτουργήσουν, το ίδιο και οι κυλινδρόμυλοι. Στις 20 Αυγούστου «ο Πειραιεύς παρουσιάζει από πρωίας ασυνήθη όψιν». Η Ομοσπονδία Ηλεκτρισμού ακολουθεί το απεργιακό κάλεσμα της ΓΣΕΕ και το τραμ παραλύει. Η σιδηροδρομική σύνδεση Αθήνα - Πειραιά διακόπτεται και γίνεται προσπάθεια για αποκατάσταση της από το ανώτερο προσωπικό. Τα πληρώματα των πλοίων που καταπλέουν στον Πειραιά δηλώνουν την υποστήριξη τους στην απεργία, με αποτέλεσμα να αποκλείονται πάνω σε αυτά και να παρεμποδίζεται η έξοδος τους από στρατιωτικές φρουρές. Οι εργάτες του τελωνείου Πειραιά ακολουθούν. Εν τω μεταξύ, η Καπνεργατική Ομοσπονδία κηρύσσει από τις 20 Αυγούστου πανελλαδική απεργία, ενώ τα σωματεία που συμμετέχουν εξαπλώνονται ήδη στην Θεσσαλονίκη," την Πάτρα, τον Βόλο και άλλες επαρχιακές πόλεις. Το πρωί της 21ης, οι πρωινές εφημερίδες δεν κυκλοφορούν λόγω συμμετοχής στην απεργία των τυπογράφων και της Ομοσπονδίας Τύπου..."
πατήστε για ολόκληρο το άρθρο στο Indymedia και το Μετωπο Ιστορίας
"Επίσημοι παλιάτσοι", άρθρο του Γ.Ρούση για τα φερέφωνα των κυβερνήσεων και τις απεργίες
Ζητούσαν να μην ισχύσει η μείωση 35% στα εισοδήματα τους, να πληρωθούν τα περικομμένα ημερομίσθια, να επαναπροσληφθούν οι απολυμένοι συνάδελφοι τους και να αποζημιωθούν οι τυχόν μη επανερχόμενοι. Το τελεσίγραφο υπογραφόταν και από τον πρόεδρο των θερμαστών ξηράς Γ. Μπόγρη. Τα νέα της απεργίας προκάλεσαν αλυσιδωτές εξελίξεις: τα σωματεία του επισιτισμού στις υπόλοιπες πόλεις προχώρησαν και αυτά σε απεργία, όπως και ολόκληρη η Ομοσπονδία Επισιτισμού. Το ΕΚΠ και η ΓΣΕΕ κάλεσαν σε υλική συμπαράσταση στους απεργούς. Αποφασιστικό όμως στάθηκε το άπλωμα της απεργίας στο λιμάνι. Η αλευροβιομηχανία στον Πειραιά τον καιρό εκείνο ανθούσε." Το περισσότερο σιτάρι αλεθόταν εκεί, αλλά εισαγόταν από το εξωτερικό, οπότε το λιμάνι ήταν κομβικό, τόσο για τα ειδικά ναυλωμένα πλοία που το μετέφεραν, όσο και για την εκφόρτωση του. Το οικονομικό κύκλωμα σίτος-άλευρα δεν δημιουργούσε μόνο την ισχυρή διαπλοκή αλευροβιομηχάνων-εφοπλιστών (κατοπινό γέννημα της οποίας είναι ο Στ. Νιάρχος), αλλά και αυτή των μυλεργατών με τους ναυτεργάτες και τους φορτοεκφορτωτές. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ναυτεργάτες θα πάρουν πρώτοι την απεργιακή σκυτάλη από τις 17 Αυγούστου.
Η απεργία είχε ανέλπιστη επιτυχία: το λιμάνι παρέλυσε. Στις 17 Αυγούστου, σύμφωνα με την Σφαίρα, είκοσι πλοία δεν κατάφεραν να αποπλεύσουν, ενώ μόνο το ατμόπλοιο Κατερίνα έφυγε για Μασσαλία χρησιμοποιώντας απεργοσπάστες. Το απόγευμα, οι φορτοεκφορτωτές μπαίνουν στην απεργία, ενώ σύντομα την επεκτείνουν και στα καταπλέοντα υπό ξένη σημαία ατμόπλοια." Το ότι οι θερμαστές απεργούν σημαίνει ότι πολλά εργοστάσια οινοπνευματοποιίας, χαρτοποιίας και μακαρονοποιίας δεν μπορούν να λειτουργήσουν, το ίδιο και οι κυλινδρόμυλοι. Στις 20 Αυγούστου «ο Πειραιεύς παρουσιάζει από πρωίας ασυνήθη όψιν». Η Ομοσπονδία Ηλεκτρισμού ακολουθεί το απεργιακό κάλεσμα της ΓΣΕΕ και το τραμ παραλύει. Η σιδηροδρομική σύνδεση Αθήνα - Πειραιά διακόπτεται και γίνεται προσπάθεια για αποκατάσταση της από το ανώτερο προσωπικό. Τα πληρώματα των πλοίων που καταπλέουν στον Πειραιά δηλώνουν την υποστήριξη τους στην απεργία, με αποτέλεσμα να αποκλείονται πάνω σε αυτά και να παρεμποδίζεται η έξοδος τους από στρατιωτικές φρουρές. Οι εργάτες του τελωνείου Πειραιά ακολουθούν. Εν τω μεταξύ, η Καπνεργατική Ομοσπονδία κηρύσσει από τις 20 Αυγούστου πανελλαδική απεργία, ενώ τα σωματεία που συμμετέχουν εξαπλώνονται ήδη στην Θεσσαλονίκη," την Πάτρα, τον Βόλο και άλλες επαρχιακές πόλεις. Το πρωί της 21ης, οι πρωινές εφημερίδες δεν κυκλοφορούν λόγω συμμετοχής στην απεργία των τυπογράφων και της Ομοσπονδίας Τύπου..."
πατήστε για ολόκληρο το άρθρο στο Indymedia και το Μετωπο Ιστορίας
ΚΑΙ
"Επίσημοι παλιάτσοι", άρθρο του Γ.Ρούση για τα φερέφωνα των κυβερνήσεων και τις απεργίες
7/01/10
Ένα Σινιάλο αγώνα στις γειτονιές μας: Αιγάλεω, 3 & 4 Ιούλη...
Ραντεβού το Σαββάτο και την Κυριακή στο Αιγάλεω...
Θέλουμε να δώσουμε χώρο στην γνώση, την επαγρύπνηση, σε όποιον και οτιδήποτε δεν είναι κόλαση στη μέση της κόλασης που κατοικούμε κάθε μέρα.
Κι έτσι παίρνουμε ένα χώρο από μόνοι μας χωρίς να τον ζητήσουμε από αυτούς που επιβεβλημένα θέλουν να διαχειρίζονται τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τη ζωή μας
…από αυτούς που κάθε σκέψη και θέλω μας τα βάζουν στο προκρούστειο κρεβάτι των κρατικών νόμων, της κυρίαρχης ιδεολογίας και της ανυπόφορης αστικής ηθικής
Δεν έχουμε ούτε αρχηγούς ούτε αντιπροσώπους, δεν είμαστε ούτε κομματικά γραφεία ούτε μη κυβερνητική οργάνωση ή μαζικός φορέας
Δεν είμαστε ούτε «ντόπιοι» ούτε «ξένοι», ούτε έλληνες ή μετανάστες, ζούμε στο Αιγάλεω των σερραίων, των πακιστανών, των βλάχων, των αλβανών, των σαρακατσαναίων, των ιρακινών, των κρητικών, των κούρδων, των ηπειρωτών, των ασσυρίων, των ρωσοπόντιων, των αφγανών, των ανθρώπων που γεμίζουν τα σπίτια, τις γειτονιές και τις πλατείες από την Καβάλας μέχρι την Πέτρου Ράλλη κι από την Αγίας Άννης μέχρι την Πλαταιών, των ανθρώπων που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε πέρα από τους ψεύτικούς διαχωρισμούς που δημιουργεί η εξουσία ανάμεσά μας
Απεχθανόμαστε τις έμφυλες διακρίσεις μεταξύ των ανθρώπων όχι γιατί πρεσβεύουμε γενικά κι αόριστα την ισότητα των φύλων αλλά γιατί επιδιώκουμε πολύ συγκεκριμένα την καταστροφή των ρόλων, επιθυμούμε το ξερίζωμα της πατριαρχίας, εναντιωνόμαστε στην χειραγώγηση της σεξουαλικότητας
Δεν έχουμε ούτε χορηγούς ούτε πάτρωνες, λειτουργούμε με την ελεύθερη οικονομική συνεισφορά καλύπτοντας τις συλλογικές μας ανάγκες με τις δικές μας δυνατότητες, αγωνιζόμαστε για την αποδόμηση των εμπορευματικών σχέσεων που δυναστεύουν την καθημερινή ζωή
Πιστεύουμε στην αυθόρμητη κι ανιδιοτελή δημιουργία κι όχι στην «τέχνη» που φτιάχνεται για να πουληθεί, στηρίζουμε την προσωπική και συλλογική έκφραση που βγαίνει στους δρόμους για να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί κι όχι στην αργυρώνητη δεξιοτεχνία που μαντρώνεται στις γκαλερί, προωθούμε μια τέχνη που δεν διαχωρίζεται με κανέναν τρόπο από την καθημερινή ζωή
Θεωρούμε αυτονόητο ότι σε αυτόν τον χώρο μπορεί να στεγαστεί κάθε πρόταση για την ανατροπή αυτού του κόσμου χωρίς να χρειάζεται ιδεολογικό διαβατήριο. Κάθε εξεγερμένος ή αμφισβητίας, κάθε αναζητητής ή οδοιπόρος για το πέρασμα σε μιαν ελεύθερη κοινωνία είναι ευπρόσδεκτος. Και αντιθέτως, κάθε κομματική συνταγή ή ιδεολογικός αυταρχισμός είναι ανεπιθύμητα. Ως καταληψίες έχουμε θέσει τα βασικά χαρακτηριστικά του εγχειρήματος ως έναν αδιαπραγμάτευτο τρόπο, έναν καταλυτικό προσανατολισμό για να επιλύονται οι αντιφάσεις και οι συλλογικές αντιθέσεις χωρίς να προσδιορίζονται ή να επιβάλλονται επ’ ουδενί οι κατευθύνσεις και οι αποφάσεις του εγχειρήματος. Έχουμε θέσει το «πώς» κι όχι το «τί».
Αυτό που επιδιώκουμε είναι να φτιαχτεί ένα συλλογικό εργαστήρι
-για την καταστροφή όλων των κοινωνικών σχέσεων που βασίζονται στην αγωγή της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, στην αγωγή των διακρίσεων και των διαχωρισμών, στην αγωγή της ιεραρχίας και των κοινωνικών αποκλεισμών
-για την πειραματική οικοδόμηση νέων κοινωνικών σχέσεων, ελεύθερων και αυτόνομων, ισότιμων και ανεξάρτητων, ανοιχτών και ανιδιοτελών, αυθεντικών και αλληλέγγυων
Δεν θεωρούμε την κατάληψη νησίδα ελευθερίας, αυτάρκειας και αυτοκατανάλωσης αλλά ανοιχτή πρόταση που ξεκινά από το έδαφος της κατάληψης και διεκδικεί όλον τον κλεμμένο από την εξουσία χωρόχρονο της καθημερινής μας ζωής, επιτίθεται σε ό,τι περιορίζει της ανάγκες και τις επιθυμίες των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων αυτού του κόσμου
Το Αιγάλεω, ένα μητροπολιτικό προάστιο που είναι από καταβολής του ταξικά προσδιορισμένο, θα εισπράξει και αυτό τα ποσοστά που του αναλογούν ως απότοκα της τρέχουσας συστημικής κρίσης. Η λεηλασία που θα ακολουθήσει την χυδαία επίθεση των καπιταλιστικών μηχανισμών θα είναι απάνθρωπη. Η επιλογή μας να καταλάβουμε έναν χώρο είναι η απαρχή μιας σειράς προτάσεων που έχουν σαφώς να κάνουν και με την τρέχουσα δυσμενή κοινωνική συνθήκη και που θα κατατεθούν ανοιχτά στην περιοχή για την αντίσταση, την ανατροπή και την αντιστροφή των συνεπειών αυτής της λεηλασίας. Πρέπει να δρομολογήσουμε τόσο πράξεις συλλογικής άρνησης στην επιβολή των νέων «μέτρων» όσο και κινήσεις κοινωνικής αλληλεγγύης και αλληλοστήριξης στις γειτονιές μας. Θα είναι μια απάντηση στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθούν οι κυρίαρχοι μηχανισμοί με σημείο αναφοράς την κουλτούρα της εξατομίκευσης και του διάχυτου φόβου.
Θέλουμε να αξιοποιήσουμε την κατάληψη ως ένα απελευθερωμένο έδαφος των συναντήσεων και των συλλογικών πειραματισμών σε αυτές τις κατευθύνσεις. Ψυχή της κατάληψης είναι η ανοιχτή συνέλευση που λειτουργεί με το πνεύμα της αυτοοργάνωσης και της ισοτιμίας, ορίζεται κάθε φορά -είτε τακτικά είτε έκτακτα- σύμφωνα με τις επιλογές των καταληψιών και αποφασίζει όχι μόνο για τα διαχειριστικά ζητήματα αλλά και για τις δράσεις και τις στοχεύσεις του εγχειρήματος. Σκοπεύουμε να κάνουμε την κατάληψη έναν χώρο αυτομόρφωσης για όλο το φάσμα -ει δυνατόν- της γνώσης, έναν χώρο που θα καταλύει την άκριτη σχέση δάσκαλου και μαθητή, ειδήμονα και αδαή και θα αποκαθιστά την διαδικασία της μάθησης στα ανθρώπινα μεγέθη της κριτικής σχέσης και της αδιαπραγμάτευτης αυταξίας των ατόμων. Τόσο η (αντι)πληροφόρηση όσο και η δράση της κατάληψης προς τις στοχεύσεις που έχουν τεθεί έχουν ένα τοπικό βεληνεκές αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι διεκδικήσιμες και επιθυμητές οι πολιτικές και κοινωνικές διασυνδέσεις με άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα ανά την επικράτεια. Θα είμαστε στους δρόμους του Αιγάλεω αλλά δεν θα λείπουμε απέναντι από εκεί που παίρνονται οι κυριαρχικές αποφάσεις. Θα είμαστε στους δρόμους του Αιγάλεω αλλά δεν θα λείπουμε δίπλα από κάθε συλλογικότητα και άτομο στον δύσκολο αγώνα για την κατάκτηση της προσωπικής και κοινωνικής ελευθερίας.
Είμαστε εδώ
Και είμαστε ακόμη στην αρχή
«Η κόλαση των ζωντανών δεν είναι κάτι που θα υπάρξει. Αν υπάρξει μία, είναι αυτή που βρίσκεται ήδη εδώ, η κόλαση που κατοικούμε κάθε μέρα, που φτιάχνουμε με το να ζούμε μαζί. Δύο τρόποι υπάρχουν για να γλιτώσεις από το μαρτύριό της. Ο πρώτος είναι εύκολος σε πολλούς: δέξου την κόλαση και γίνε μέρος της έτσι που να μην την βλέπεις πια. Ο δεύτερος είναι επικίνδυνος και απαιτεί διαρκή επαγρύπνηση και γνώση: ψάξε και μάθε να αναγνωρίζεις: ποιος και τι, στη μέση της κόλασης, δεν είναι κόλαση, κι αυτά κάνε να διαρκέσουν, δώσ’ τους χώρο»
Ιτάλο Καλβίνο, «Οι αόρατες πόλεις»
Θέλουμε να δώσουμε χώρο στην γνώση, την επαγρύπνηση, σε όποιον και οτιδήποτε δεν είναι κόλαση στη μέση της κόλασης που κατοικούμε κάθε μέρα.
Κι έτσι παίρνουμε ένα χώρο από μόνοι μας χωρίς να τον ζητήσουμε από αυτούς που επιβεβλημένα θέλουν να διαχειρίζονται τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τη ζωή μας
…από αυτούς που κάθε σκέψη και θέλω μας τα βάζουν στο προκρούστειο κρεβάτι των κρατικών νόμων, της κυρίαρχης ιδεολογίας και της ανυπόφορης αστικής ηθικής
Δεν έχουμε ούτε αρχηγούς ούτε αντιπροσώπους, δεν είμαστε ούτε κομματικά γραφεία ούτε μη κυβερνητική οργάνωση ή μαζικός φορέας
Δεν είμαστε ούτε «ντόπιοι» ούτε «ξένοι», ούτε έλληνες ή μετανάστες, ζούμε στο Αιγάλεω των σερραίων, των πακιστανών, των βλάχων, των αλβανών, των σαρακατσαναίων, των ιρακινών, των κρητικών, των κούρδων, των ηπειρωτών, των ασσυρίων, των ρωσοπόντιων, των αφγανών, των ανθρώπων που γεμίζουν τα σπίτια, τις γειτονιές και τις πλατείες από την Καβάλας μέχρι την Πέτρου Ράλλη κι από την Αγίας Άννης μέχρι την Πλαταιών, των ανθρώπων που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε πέρα από τους ψεύτικούς διαχωρισμούς που δημιουργεί η εξουσία ανάμεσά μας
Απεχθανόμαστε τις έμφυλες διακρίσεις μεταξύ των ανθρώπων όχι γιατί πρεσβεύουμε γενικά κι αόριστα την ισότητα των φύλων αλλά γιατί επιδιώκουμε πολύ συγκεκριμένα την καταστροφή των ρόλων, επιθυμούμε το ξερίζωμα της πατριαρχίας, εναντιωνόμαστε στην χειραγώγηση της σεξουαλικότητας
Δεν έχουμε ούτε χορηγούς ούτε πάτρωνες, λειτουργούμε με την ελεύθερη οικονομική συνεισφορά καλύπτοντας τις συλλογικές μας ανάγκες με τις δικές μας δυνατότητες, αγωνιζόμαστε για την αποδόμηση των εμπορευματικών σχέσεων που δυναστεύουν την καθημερινή ζωή
Πιστεύουμε στην αυθόρμητη κι ανιδιοτελή δημιουργία κι όχι στην «τέχνη» που φτιάχνεται για να πουληθεί, στηρίζουμε την προσωπική και συλλογική έκφραση που βγαίνει στους δρόμους για να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί κι όχι στην αργυρώνητη δεξιοτεχνία που μαντρώνεται στις γκαλερί, προωθούμε μια τέχνη που δεν διαχωρίζεται με κανέναν τρόπο από την καθημερινή ζωή
Θεωρούμε αυτονόητο ότι σε αυτόν τον χώρο μπορεί να στεγαστεί κάθε πρόταση για την ανατροπή αυτού του κόσμου χωρίς να χρειάζεται ιδεολογικό διαβατήριο. Κάθε εξεγερμένος ή αμφισβητίας, κάθε αναζητητής ή οδοιπόρος για το πέρασμα σε μιαν ελεύθερη κοινωνία είναι ευπρόσδεκτος. Και αντιθέτως, κάθε κομματική συνταγή ή ιδεολογικός αυταρχισμός είναι ανεπιθύμητα. Ως καταληψίες έχουμε θέσει τα βασικά χαρακτηριστικά του εγχειρήματος ως έναν αδιαπραγμάτευτο τρόπο, έναν καταλυτικό προσανατολισμό για να επιλύονται οι αντιφάσεις και οι συλλογικές αντιθέσεις χωρίς να προσδιορίζονται ή να επιβάλλονται επ’ ουδενί οι κατευθύνσεις και οι αποφάσεις του εγχειρήματος. Έχουμε θέσει το «πώς» κι όχι το «τί».
Αυτό που επιδιώκουμε είναι να φτιαχτεί ένα συλλογικό εργαστήρι
-για την καταστροφή όλων των κοινωνικών σχέσεων που βασίζονται στην αγωγή της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, στην αγωγή των διακρίσεων και των διαχωρισμών, στην αγωγή της ιεραρχίας και των κοινωνικών αποκλεισμών
-για την πειραματική οικοδόμηση νέων κοινωνικών σχέσεων, ελεύθερων και αυτόνομων, ισότιμων και ανεξάρτητων, ανοιχτών και ανιδιοτελών, αυθεντικών και αλληλέγγυων
Δεν θεωρούμε την κατάληψη νησίδα ελευθερίας, αυτάρκειας και αυτοκατανάλωσης αλλά ανοιχτή πρόταση που ξεκινά από το έδαφος της κατάληψης και διεκδικεί όλον τον κλεμμένο από την εξουσία χωρόχρονο της καθημερινής μας ζωής, επιτίθεται σε ό,τι περιορίζει της ανάγκες και τις επιθυμίες των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων αυτού του κόσμου
Το Αιγάλεω, ένα μητροπολιτικό προάστιο που είναι από καταβολής του ταξικά προσδιορισμένο, θα εισπράξει και αυτό τα ποσοστά που του αναλογούν ως απότοκα της τρέχουσας συστημικής κρίσης. Η λεηλασία που θα ακολουθήσει την χυδαία επίθεση των καπιταλιστικών μηχανισμών θα είναι απάνθρωπη. Η επιλογή μας να καταλάβουμε έναν χώρο είναι η απαρχή μιας σειράς προτάσεων που έχουν σαφώς να κάνουν και με την τρέχουσα δυσμενή κοινωνική συνθήκη και που θα κατατεθούν ανοιχτά στην περιοχή για την αντίσταση, την ανατροπή και την αντιστροφή των συνεπειών αυτής της λεηλασίας. Πρέπει να δρομολογήσουμε τόσο πράξεις συλλογικής άρνησης στην επιβολή των νέων «μέτρων» όσο και κινήσεις κοινωνικής αλληλεγγύης και αλληλοστήριξης στις γειτονιές μας. Θα είναι μια απάντηση στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθούν οι κυρίαρχοι μηχανισμοί με σημείο αναφοράς την κουλτούρα της εξατομίκευσης και του διάχυτου φόβου.
Θέλουμε να αξιοποιήσουμε την κατάληψη ως ένα απελευθερωμένο έδαφος των συναντήσεων και των συλλογικών πειραματισμών σε αυτές τις κατευθύνσεις. Ψυχή της κατάληψης είναι η ανοιχτή συνέλευση που λειτουργεί με το πνεύμα της αυτοοργάνωσης και της ισοτιμίας, ορίζεται κάθε φορά -είτε τακτικά είτε έκτακτα- σύμφωνα με τις επιλογές των καταληψιών και αποφασίζει όχι μόνο για τα διαχειριστικά ζητήματα αλλά και για τις δράσεις και τις στοχεύσεις του εγχειρήματος. Σκοπεύουμε να κάνουμε την κατάληψη έναν χώρο αυτομόρφωσης για όλο το φάσμα -ει δυνατόν- της γνώσης, έναν χώρο που θα καταλύει την άκριτη σχέση δάσκαλου και μαθητή, ειδήμονα και αδαή και θα αποκαθιστά την διαδικασία της μάθησης στα ανθρώπινα μεγέθη της κριτικής σχέσης και της αδιαπραγμάτευτης αυταξίας των ατόμων. Τόσο η (αντι)πληροφόρηση όσο και η δράση της κατάληψης προς τις στοχεύσεις που έχουν τεθεί έχουν ένα τοπικό βεληνεκές αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι διεκδικήσιμες και επιθυμητές οι πολιτικές και κοινωνικές διασυνδέσεις με άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα ανά την επικράτεια. Θα είμαστε στους δρόμους του Αιγάλεω αλλά δεν θα λείπουμε απέναντι από εκεί που παίρνονται οι κυριαρχικές αποφάσεις. Θα είμαστε στους δρόμους του Αιγάλεω αλλά δεν θα λείπουμε δίπλα από κάθε συλλογικότητα και άτομο στον δύσκολο αγώνα για την κατάκτηση της προσωπικής και κοινωνικής ελευθερίας.
Μέσα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς με τις εξουσίες να επιβουλεύονται όπως ποτέ άλλοτε την καθημερινή μας πραγματικότητα…
…Μπορεί να είμαστε θλιμμένοι αλλά δεν χάνουμε το κέφι μας. Μπορεί να είμαστε οργισμένοι αλλά δεν χάνουμε την ψυχραιμία μας. Μπορεί να είμαστε απελπισμένοι αλλά κρατάμε αποστάσεις από την απόγνωση.
Είναι «δυνατοί» αλλά εύθραυστοι
Είμαστε «αδύνατοι» αλλά άθραυστοι
Είμαστε «αδύνατοι» αλλά άθραυστοι
Είμαστε εδώ
Και είμαστε ακόμη στην αρχή
6/23/10
Προιδεάζοντας το 2ήμερο εκδηλώσων 26 & 27 Ιούνη για την κρίση και τη ψυχική υγεία
Μια γεύση από την ταινία που θα προβληθεί, και κάποια στοιχεία ΕΔΩ (στα αγγλικά)
Και το άρθρο -αφορμή για την εκδήλωση- του Θ.Μεγαλοοικονόμου:
Και το άρθρο -αφορμή για την εκδήλωση- του Θ.Μεγαλοοικονόμου:
"Οι συνέπειες στην ψυχική υγεία των πλατειών λαϊκών στρωμάτων από το σοκ των οικονομικών μέτρων που αποφάσισε η κυβέρνηση, κατ΄ εντολήν της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι ήδη ορατές στα οδυνηρά βιώματα και εμπειρίες όλο και περισσότερων από τους προσερχόμενους στα εξωτερικά ιατρεία και στις όποιες πρωτοβάθμιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας και πρόκειται να γίνονται διαρκώς πιο δραματικές όσο αυτά τα μέτρα θα μπαίνουν σε εφαρμογή (και θα πολλαπλασιάζονται διαρκώς επιδεινούμενα), καταστρέφοντας όχι μόνο το παρόν εκατομμυρίων, αλλά και το μέλλον μιας ολόκληρης (τουλάχιστον) γενιάς.
Η κατάσταση θα γίνεται διαρκώς ακόμα πιο δύσκολη για τα άτομα με πιο σοβαρές και πολύπλοκες ανάγκες (ψυχωτικές και άλλες) και για τις οικογένειές τους, καθώς οι κοινωνικές και θεσμικές προϋποθέσεις της ανάρρωσής τους (υλικές/οικονομικές, σχεσιακές, δυνατοτήτων και κουλτούρας των θεραπευτικών θεσμών κλπ) θα φθίνουν διαρκώς και θα συρρικνώνονται μέσα σε μια κοινωνική οργάνωση που θα λειτουργεί αφήνοντας χώρο μόνο για τους «λίγους», ενώ θα σπρώχνει στην εξαθλίωση, στον αποκλεισμό, στην κατασταλτική διαχείριση και στον θάνατο όλο και πιο πολλούς..."
6/20/10
Κυκλοφόρησε η εφημερίδα του Ρεσάλτο
Κυκλοφόρησε το 6ο φύλλο της εφημερίδας του Ρεσάλτο σε 5000 αντίτυπα.
Το "Ρεσάλτο", όπως πάντα, διακινείται χωρίς αντάλλαγμα σε αντι-ιεραρχικά εγχειρήματα.
Για όποιον ενδιαφέρεται αντίτυπα υπαρχουν και στο στέκι μας.
Το "Ρεσάλτο", όπως πάντα, διακινείται χωρίς αντάλλαγμα σε αντι-ιεραρχικά εγχειρήματα.
Για όποιον ενδιαφέρεται αντίτυπα υπαρχουν και στο στέκι μας.
ΕΔΩ το 6ο φύλλο της εφημερίδας
6/19/10
5 χρονών το Ρεσάλτο, 10 ο Θερσίτης...
2 στέκια απ'τα δυτικά μονοπάτια της αντίστασης γιορτάζουν. 5 χρονών το Ρεσάλτο ,10 ο Θερσίτης.
Καλή δύναμη για τη συνέχεια...
Ρεσάλτο
Καλή δύναμη για τη συνέχεια...
Ρεσάλτο
6/18/10
Απεργία πείνας στις φυλακές της Άμφισσας
Απεργία πείνας ξεκίνησαν σήμερα οι κρατούμενοι των φυλακών Άμφισσας, στο σύνολό τους.
Οι συνθήκες κράτησης είναι δυσβάσταχτες, που αρκετοί κρατούμενοι εκδηλώνουν όχι απλώς τη διαμαρτυρία τους, αλλά την οργή και την απόγνωσή τους.
Η συγκεκριμένη φυλακή είναι χωρητικότητας 80 ατόμων και αυτή τη στιγμή στοιβάζονται επιπλέον των 250 κρατουμένων. Πολλοί από αυτούς κοιμούνται στο πάτωμα, ακόμα και μέσα στις τουαλέτες. Το φαγητό, όπως καταγγέλλουν οι κρατούμενοι, δεν τρώγεται, ενώ οι κατσαρίδες έχουν κατακλείσει τους χώρους.
Οι κρατούμενοι επίσης διαμαρτύρονται για τις εξοντωτικές ποινές, τη μη χορήγηση αδειών και τις τρομακτικές καθυστερήσεις στην εκδίκαση των υποθέσεών τους.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των κρατουμένων εκφράζει την πλήρη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στον αγώνα των κρατουμένων της Άμφισσας.
ΚΟΥΙΖ: Τί προσφέρει ο αστυνομικός της γειτονιάς...
(Αναδημοσίευση της αναδημοσίευσης. Από το μπλογκ της γειτονικής πρωτοβουλίας αναρχικών Αιγάλεω και τη "χελώνα")
"...κάθε ζεύγος αστυνομικών της γειτονιάς:
"...κάθε ζεύγος αστυνομικών της γειτονιάς:
- Εντοπίζει ένα πρόβλημα σχολικής μονάδας κάθε εκατό μέρες.
- Εντοπίζει μια εστία εγκληματικότητας κάθε 72 μέρες.
- Κάνει μια μήνυση κάθε πενήντα μέρες.
- Κάνει μια σύλληψη κάθε είκοσι μέρες.
- Εντοπίζει ένα περιστατικό υποβάθμισης κάθε είκοσι μέρες.
- Κάνει μια διάλεξη κάθε είκοσι μέρες.
- Επισκέπτεται έναν χώρο τέλεσης εγκλήματος κάθε 15 μέρες.
- Επιλύει ένα αίτημα πολιτών κάθε επτά μέρες.
- Δέχεται ένα αίτημα πολιτών κάθε πέντε μέρες.
- Κάνει δύο διοικητικές πράξεις κατ’ οίκον κάθε τρεις μέρες.
- Επισκέπτεται τέσσερις συλλόγους υπηρεσίες ή άλλους φορείς τη μέρα... "
6/15/10
Στιγμές ελπίδας από τα Πετράλωνα!
Παρά την απειλητική όψη του συννεφιασμένου ουρανού χθες το βράδυ, η αίσθηση κάποιων ότι τελικά, δεν θα βρέξει, αποδείχθηκε βάσιμη.
Η προσέλευση των συμπολιτών μας ήταν απρόσμενα συνεπής ως προς την ώρα. Θα μπορούσαμε λοιπόν να είχαμε αρχίσει στην ώρα μας, αλλά τα "πηγαδάκια", που λειτουργούν ως μέσον επαφής και γνωριμίας σε τέτοιες περιπτώσεις και που όπως είναι φυσικό δημιουργήθηκαν, καθυστέρησαν την έναρξη της Συνέλευσης μέχρι τις 7:30.
Η αμηχανία που όλοι έχουμε νιώσει τους τελευταίους μήνες στην ζωή μας από το σοκ των κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών που μας επιβάλλονται, ήταν διάχυτη στην ατμόσφαιρα. Κι όμως, τελικά τα καταφέραμε. Γνωριστήκαμε, αναγνωρίσαμε ο ένας στον άλλο, άλλους ανθρώπους με τους οποίους θέλουμε και μπορούμε να συνεργαστούμε για το κοινό συμφέρον κι έτσι ένας μετά τον άλλο, οι κάτοικοι σιγά-σιγά άρχισαν να ξεδιπλώνουν τις σκέψεις τους, τις προτάσεις τους, τις επιθυμίες τους. Ανταλλάξαμε τις απόψεις και τους προβληματισμούς μας, αναπτύξαμε τις ιδέες μας, θεωρητικές και πρακτικές, αναλάβαμε ευθύνες για δράση. Ακούστηκαν προτάσεις σχετικά με το τι μπορούμε να κάνουμε στην γειτονιά, πώς μπορούμε να στήσουμε ένα δίχτυ αλληλεγγύης για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται, πώς μπορούμε να αντισταθούμε στον τρόμο και στην λαίλαπα που προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να είναι μέρος της ζωής μας από δω και πέρα.
Συμφωνήσαμε ότι ο δρόμος μας είναι μακρύς και η δουλειά στην γειτονιά πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.
Αποφασίσαμε να καλέσουμε δύο επόμενες Λαϊκές Συνελεύσεις με αρχή αυτήν στην Αγ. Αικατερίνη στα Κ.Πετράλωνα, τη Δευτέρα στις 14 Ιουνίου, στις 8 μμ, της οποίας μάλιστα η λήξη θα συνδυαστεί με ένα ρεφενέ συμπόσιο και ένα bazaar όπου θα ανταλλάξουμε ό,τι μπορεί να μη χρειάζεται πια σ' εμάς αλλά να είναι χρήσιμο στο γείτονά μας.
Μια ακόμα Λαϊκή Συνέλευση οργανώνεται για αργότερα στην Πλ. Μερκούρη στα Α. Πετράλωνα, αλλά ο ακριβής χρόνος της θα αποφασιστεί στη Συνέλευση των Κ. Πετραλώνων.
Επίσης αποφασίσαμε να κατέβουμε ως γειτονιά με το δικό μας πανό, στο απεργιακό συλλαλητήριο του Σαββάτου 5 Ιουνίου.
Το πανό μας θα γράφει το σύνθημα του βασικού καλέσματός μας :
ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
Ανοιχτή Πρωτοβουλία Πολιτών Θησείου - Πετραλώνων
Επίσης συστήθηκε ένα όργανο της Λαϊκής Συνέλευσης, από κατοίκους που προθυμοποιήθηκαν να συμμετάσχουν, με στόχο την επεξεργασία των προτάσεων και σκέψεων που τέθηκαν στην Συνέλευση, την παρουσίασή τους στην επόμενη και την οργάνωση της Συνέλευσης στην Αγ. Αικατερίνη.
Η Συνέλευση έκλεισε κατά τις 9:30μμ με μια γενική αίσθηση ικανοποίησης ότι έγινε το πρώτο βήμα. Γιατί τελικά, δεν ήταν μια αυταπάτη. Μπορούμε να μιλήσουμε μεταξύ μας και να δράσουμε μαζί. Και όπως το κάναμε χθες, ανθρώπινα, δημοκρατικά και καλοπροαίρετα, έτσι μπορούμε να το συνεχίσουμε, υποστηρίζοντας και προστατεύοντας αυτό που πιστεύουμε ότι μπορεί να είναι μια διέξοδος από το μονόδρομο του ατομισμού που προσπαθούν να μας επιβάλουν.
Ήταν μια πολύ καλή αρχή σε μια πορεία μέσα από την οποία όλοι μαζί θα συνδιαμορφώσουμε καινούργιες συνειδήσεις που θα μας επιτρέψουν να πετάξουμε το παλιό και σάπιο και να δημιουργήσουμε το καινούργιο που θα μας ξαναδώσει ελπίδα.
αναδημοσίευση από ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΘΗΣΕΙΟΥ - ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ
6/11/10
Για το σύντροφο Βασίλη Κ.
Το Σάββατο 1 Μάη πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη συγκέντρωση και πορεία στο κέντρο της Αθήνας -αυτή τη χρονιά (και εν μέσω ανακοίνωσης του ΔΝΤ και των νέων ληστρικών μέτρων) με πρωτοφανή μαζικότητα και έντονο το αίσθημα της αγανάκτησης από τον κόσμο.
Πρωτοβάθμια σωματεία βάσης, εργατικές συλλογικότητες και άλλοι εργαζόμενοι επέλεξαν για 2η χρονιά να συγκεντρωθούν στην πλατεία Βικτωρίας και να πορευτούν στους δρόμους της Αθήνας με ενδιάμεσο σταθμό-αιχμή το Υπουργείο Εργασίας. Εκεί οι δυνάμεις καταστολής επιτέθηκαν “προληπτικά” στα μπλοκ των σωματείων. Στο ύψος της Ομόνοιας εξαπολύθηκε η δεύτερη επίθεση -αυτή τη φορά ανέλαβε η τρομοκρατική ομάδα “Δ” να συνδράμει τα ΜΑΤ- με προφανή σκοπό να αποτρέψει τυχόν συνάντηση της πορείας με άλλα κομμάτια διαδηλωτών που κατέβαιναν την Πανεπιστημίου.
Κατά τη διάρκεια της άγριας καταδίωξης ο σύντροφός μας Βασίλης Κ. ,μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων-Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού, αδυνατώντας να ακολουθήσει το κύριο σώμα της πορείας λόγω του χτυπημένου του ποδιού, επιχειρώντας να γλυτώσει από τους ένστολους τρομοκράτες, στρίβει σε κάποιο στενό και καταφεύγει στην είσοδο ξενοδοχείου, όπου άλλη ομάδα Δ που περιπολεί τον εντοπίζει και αφού τον σακατέψει κυριολεκτικά (ρήξη χιαστών, ρωγμώδες κάταγμα στην ωμοπλάτη, σπάσιμο τραπεζοειδους- κακώσεις στον αυχένα) τον οδηγεί στη ΓΑΔΑ. Τουλάχιστον άλλοι 22 άνθρωποι προσήχθησαν στο σωρό και οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ, όπου αμέσως συγκεντρώθηκαν αλληλέγγυοι/ες για συμπαράσταση.
Μετά από 4 ώρες και ενώ οι περισσότεροι προσαχθέντες αφήνονται ελεύθεροι ανακοινώνεται στο Βασίλη Κ. και στο Γ.Λ. ότι έχουν συλληφθεί με πλημμεληματικού τύπου κατηγορίες (αντίσταση κατά της αρχής/διατάραξη κοινής ειρήνης/απόπειρα σωματικής βλάβης κλπ.).
Είναι οι 2 από τους προσαχθέντες που έχουν χτυπηθεί εμφανώς...
Ακολούθησαν δύο 24ωρα ταλαιπωρίας και προσπάθειας εξευτελισμού από νοσοκομείο σε νοσοκομείο κατά την πάγια τακτική της αστυνομίας, μέχρι να αφεθούν ελεύθεροι οι συλληφθέντες ως το δικαστήριο στις 3 Ιουνίου και η ταλαιπωρία (δικαστική-ιατρική-οικονομική) συνεχίζεται..
Μετά το Δεκέμβρη του 2008 και την σε κάθε επίπεδο αναβάθμιση της κατασταλτικής πολιτικής απ'τη μεριά της πολιτικής εξουσίας στο στρόχαστρο έχουν μπει, πέρα από τους συνήθεις στοχοποιημένους, τα κομμάτια εκείνα της κοινωνίας και ειδικότερα των εργαζομένων που ακολουθούν τροχιά ριζοσπαστικοποίησης όσον αφορά τη θέση και τη στάση τους απέναντι στην ολομέτωπη (και πλέον απροκάλυπτη) επίθεση που δέχεται η ελληνική κοινωνία. Εργατικές και άλλες συλλογικότητες, συνελεύσεις και σωματεία που αποκλίνουν από τη συμβιβαστική γραμμή των επίσημων συνδικαλιστικών φορέων, κομμάτια κόσμου που έρχονται όλο και πιο κοντά στην συνολική άρνηση αυτού του πολιτικού και οικονομικού μοντέλου διαχείρισης και στην ολομέτωπη αντεπίθεση, ακριβώς για να αποτραπεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο αλλά και για να απομακρυνθούν ακόμα μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια από τη λογική της ρήξης κάθε κοινωνικού συμβολαίου συναίνεσης με τους κρατούντες.
Ο Βασίλης Κ. είναι ένας απ'αυτούς που έχουν συνειδητά επιλέξει το δρόμο της συλλογικής αντίστασης και του αγώνα, αντί της απάθειας, του ατομικού βολέματος και της αδιαφορίας. Το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης μέσα από τους συνδικαλιστικούς αγώνες του σωματείου του, μέσα από συλλογικές διαδικασίες και αυτοοργανωμένα εγχειρήματα στους εργασιακούς χώρους και στις γειτονιές. Απ'αυτούς που στην καταπίεση και την εκμετάλλευση αντιπαραθέτουν την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, τον αγώνα για ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ελευθερία. Εμείς από τη μεριά μας, (ανα)γνωρίζοντας στους κατασταλτικούς μηχανισμούς την αγωνία να φιμώσουν κάθε φωνή αντίστασης, ένα έχουμε να πούμε.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ
ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ Κ.
ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ
6/09/10
Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στον Γ.Γ.
Πέμπτη 10 Ιουνίου στις 9:30 το πρωί
στα Δικαστήρια της Ευελπίδων
Ο διαδηλωτής Γ.Γ. συνελήφθη έπειτα από αναίτια επιδρομή της αστυνομίας σε ολόκληρο το σώμα της διαδήλωσης κατά τη διάρκεια της μεγάλης συγκέντρωσης στις 31 Μαϊου έξω από τη πρεσβεία του Ισραήλ
περισσότερες πληροφορίες για το ζήτημα ΕΔΩ
6/02/10
Σοβαρός τραυματισμός διαδηλωτή από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης
(*έχασε την ακοή του)
Τον τραυματισμό του Παναγιώτη Σαμίου και την «επίδειξη δύναμης της αστυνομίας» καταγγέλλει και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Αιγάλεω.
«Εκατοντάδες άνθρωποι χτυπήθηκαν, ψεκάστηκαν, ποδοπατήθηκαν στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τη μανία των ανδρών των ΜΑΤ. Ανάμεσα σε αυτούς που τραυματίστηκαν ήταν και ο συνάδελφός, Παναγιώτης Σάμιος, μέλος του Δ.Σ του Συλλόγου μας, ο οποίος χτυπήθηκε στο κεφάλι από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Αποτέλεσμα της έκρηξης είναι ο συνάδελφος να έχει σοβαρότατο πρόβλημα υγείας. Καταδικάζουμε την επίθεση και τον τραυματισμό του συναδέλφου μας», αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους, ζητώντας παράλληλα από το Δ.Σ της ΔΟΕ να καταδικάσει και να καταγγείλει την επίθεση και τον τραυματισμό του κ. Σαμίου, αλλά και να παρθούν όλα τα μέτρα περιφρούρησης των απεργών (νομική βοήθεια, καταγγελία και μηνύσεις στο Υπουργείο «Προστασίας» κλπ).
Ο 45χρονος δάσκαλος, Παναγιώτης Σάμιος, εξηγεί ότι βρισκόταν μαζί με συναδέλφους του μπροστά από το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», ενώ η συγκέντρωση πλησίαζε προς το τέλος. Μπροστά από τη Βουλή οι διμοιρίες άρχισαν την επίθεση. «Ξαφνικά ο κόσμος άρχισε να τρέχει πανικόβλητος, ενώ εκρήξεις ακουγόντουσαν από το βάθος. Δεν μπορούσα να τρέξω, ήθελα να βοηθήσω τον συνάδελφό μου, ο οποίος είχε έρθει μαζί με την κόρη του».
«Έξω από το ξενοδοχείο ήταν μία διμοιρία, η οποία χτυπούσε μία ομάδα διαδηλωτών. Γύρισα το κεφάλι μου προς τις διμοιρίες, οι οποίες απωθούσαν τον κόσμο χτυπώντας και ρίχνοντας ότι είχαν. Ξαφνικά μία κρότου λάμψης έσκασε εκατοστά από το αυτί μου και έπεσα κάτω. Τα δακρυγόνα συνέχιζαν να πέφτουν, σερνόμουν, ενώ οι διμοιρίες έδερναν τον κόσμο. Ύστερα από λίγη ώρα κατάφερα να σηκωθώ και κατευθύνθηκα με έντονους πόνους προς το αυτοκίνητό μου».
Οι ιατρικές εξετάσεις έδειξαν ότι από το ωστικό κύμα είχε καταστραφεί τελείως το δεξί του αυτί, ενώ το αριστερό έχει υποστεί σοβαρό τραυματισμό. «Από το δεξί δεν ακούω τίποτα, ενώ στο αριστερό έχω μεγάλο ποσοστό βαρηκοϊας. Δεν αντέχω τους οξείς ήχους», σημειώνει ο Παναγιώτης. «Στο Ιπποκράτειο μου είπαν ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο, δεν μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση».
Εν τω μεταξύ προσπαθεί να μαζέψει όλα τα απαραίτητα αποδεικτικά για τον σοβαρό και μόνιμο τραυματισμό του. Θέλει να κινηθεί νομικά εναντίον της Αστυνομίας, ωστόσο δεν μπορεί να σηκώσει το οικονομικό βάρος που απαιτείται.
«Πρέπει να τους σταματήσουμε. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Έβλεπα κόσμο να τον μαζεύουν από το σορό και να τον ξυλοκοπούν. Ένα παιδί που ήταν πεσμένο του φώναζαν, βρίζοντας τον, να σηκωθεί και μόλις έκανε δύο βήματα, τον χτυπούσαν και τον ξαναέριχναν κάτω, και πάλι από την αρχή», δηλώνει αγανακτισμένος.
"Η έκρηξη της χειροβομβίδας μου πήρε μόνο την ακοή. Δεν μπορούν να μου πάρουν με τίποτε την ψυχή και το μυαλό μου. Πιστός στις ιδέες μου και σ’ αυτά που διδάσκω στα παιδιά μου, θα συνεχίσω να είμαι στις πρώτες γραμμές του αγώνα που δίνει εδώ και χρόνια ο λαός μας για Ψωμί-Παιδεία- Ελευθερία, Δε φοβόμαστε τις προβοκάτσιες, τη βία και την καταστολή. Μετά τις 5 και τις 6 Μάη ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο. Αυτοί έχουν κάθε λόγο να τρέμουν την οργή μας..."
Τον τραυματισμό του Παναγιώτη Σαμίου και την «επίδειξη δύναμης της αστυνομίας» καταγγέλλει και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Αιγάλεω.
«Εκατοντάδες άνθρωποι χτυπήθηκαν, ψεκάστηκαν, ποδοπατήθηκαν στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τη μανία των ανδρών των ΜΑΤ. Ανάμεσα σε αυτούς που τραυματίστηκαν ήταν και ο συνάδελφός, Παναγιώτης Σάμιος, μέλος του Δ.Σ του Συλλόγου μας, ο οποίος χτυπήθηκε στο κεφάλι από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Αποτέλεσμα της έκρηξης είναι ο συνάδελφος να έχει σοβαρότατο πρόβλημα υγείας. Καταδικάζουμε την επίθεση και τον τραυματισμό του συναδέλφου μας», αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους, ζητώντας παράλληλα από το Δ.Σ της ΔΟΕ να καταδικάσει και να καταγγείλει την επίθεση και τον τραυματισμό του κ. Σαμίου, αλλά και να παρθούν όλα τα μέτρα περιφρούρησης των απεργών (νομική βοήθεια, καταγγελία και μηνύσεις στο Υπουργείο «Προστασίας» κλπ).
Ο 45χρονος δάσκαλος, Παναγιώτης Σάμιος, εξηγεί ότι βρισκόταν μαζί με συναδέλφους του μπροστά από το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», ενώ η συγκέντρωση πλησίαζε προς το τέλος. Μπροστά από τη Βουλή οι διμοιρίες άρχισαν την επίθεση. «Ξαφνικά ο κόσμος άρχισε να τρέχει πανικόβλητος, ενώ εκρήξεις ακουγόντουσαν από το βάθος. Δεν μπορούσα να τρέξω, ήθελα να βοηθήσω τον συνάδελφό μου, ο οποίος είχε έρθει μαζί με την κόρη του».
«Έξω από το ξενοδοχείο ήταν μία διμοιρία, η οποία χτυπούσε μία ομάδα διαδηλωτών. Γύρισα το κεφάλι μου προς τις διμοιρίες, οι οποίες απωθούσαν τον κόσμο χτυπώντας και ρίχνοντας ότι είχαν. Ξαφνικά μία κρότου λάμψης έσκασε εκατοστά από το αυτί μου και έπεσα κάτω. Τα δακρυγόνα συνέχιζαν να πέφτουν, σερνόμουν, ενώ οι διμοιρίες έδερναν τον κόσμο. Ύστερα από λίγη ώρα κατάφερα να σηκωθώ και κατευθύνθηκα με έντονους πόνους προς το αυτοκίνητό μου».
Οι ιατρικές εξετάσεις έδειξαν ότι από το ωστικό κύμα είχε καταστραφεί τελείως το δεξί του αυτί, ενώ το αριστερό έχει υποστεί σοβαρό τραυματισμό. «Από το δεξί δεν ακούω τίποτα, ενώ στο αριστερό έχω μεγάλο ποσοστό βαρηκοϊας. Δεν αντέχω τους οξείς ήχους», σημειώνει ο Παναγιώτης. «Στο Ιπποκράτειο μου είπαν ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο, δεν μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση».
Εν τω μεταξύ προσπαθεί να μαζέψει όλα τα απαραίτητα αποδεικτικά για τον σοβαρό και μόνιμο τραυματισμό του. Θέλει να κινηθεί νομικά εναντίον της Αστυνομίας, ωστόσο δεν μπορεί να σηκώσει το οικονομικό βάρος που απαιτείται.
«Πρέπει να τους σταματήσουμε. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Έβλεπα κόσμο να τον μαζεύουν από το σορό και να τον ξυλοκοπούν. Ένα παιδί που ήταν πεσμένο του φώναζαν, βρίζοντας τον, να σηκωθεί και μόλις έκανε δύο βήματα, τον χτυπούσαν και τον ξαναέριχναν κάτω, και πάλι από την αρχή», δηλώνει αγανακτισμένος.
"Η έκρηξη της χειροβομβίδας μου πήρε μόνο την ακοή. Δεν μπορούν να μου πάρουν με τίποτε την ψυχή και το μυαλό μου. Πιστός στις ιδέες μου και σ’ αυτά που διδάσκω στα παιδιά μου, θα συνεχίσω να είμαι στις πρώτες γραμμές του αγώνα που δίνει εδώ και χρόνια ο λαός μας για Ψωμί-Παιδεία- Ελευθερία, Δε φοβόμαστε τις προβοκάτσιες, τη βία και την καταστολή. Μετά τις 5 και τις 6 Μάη ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο. Αυτοί έχουν κάθε λόγο να τρέμουν την οργή μας..."
6/01/10
Για τη δολοφονική επιδρομή του Ισραηλινού κράτους
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας, την Πέμπτη 3 Ιουνίου,
στις 7 μ.μ., στα Προπύλαια,
και πορεία προς τη Βουλή και το Υπουργείο Εξωτερικών
5/26/10
από την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης
Το Σάββατο 29/5 στις 18.00 στην Πλατεία Ελευθερίας
ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
στον MICHAL PAWLAK
προφυλακισμένο από την 6η Δεκέμβρη 2009
στον Κορυδαλλό
ΚΑΙ
Τρίτη 1/6 στα δικαστήρια της Ευελπίδων
όπου γίνεται το δικαστικό συμβούλιο για την υπόθεση του M.Pawlak
και
5/11/10
Για το 2ήμερο συνάντησης
Το Σαββατοκύριακο 8, 9 Μαίου πραγματοποιήθηκε το 2ήμερο συνάντησης και γνωριμίας του αυτοδιαχειριζόμενου κοινωνικού χώρου.
Το Σαββάτο πάνω από 100 άνθρωποι όλων των ηλικιών, από μαθητές μέχρι ηλικιωμένοι γείτονες, κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής αλλά και γνωστοί και φίλοι από άλλες γειτονιές της Αθήνας, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και στήριξαν με την παρουσία τους το εγχείρημα.
Την Κυριακή 50 άνθρωποι συμμετείχαν στην ανοιχτή συνέλευση στην οποία διαφάνηκε η αναγκαιότητα για τη δημιουργία ενός αυτοοργανωμένου χώρου στην ευρύτερη περιοχή του Κορυδαλλού. Μετά τη σύντομη παρουσίαση των αρχών λειτουργίας του χώρου ακολούθησε συζήτηση για την πορεία του εγχειρήματος, ιδέες για τις λειτουργίες του χώρου (δανειστική βιβλιοθήκη, προβολές κλπ.) αλλά και για πρωτοβουλίες και δράσεις που μπορεί να προκύψουν σχετικά με διάφορα ζητήματα.
Η συνέλευση έκλεισε δίνοντας δύο επόμενα ραντεβού ώστε να συγκεκριμενοποιήσουμε τις προτάσεις μας και να δώσουμε πνοή στις ιδέες μας...
Το Σαββάτο πάνω από 100 άνθρωποι όλων των ηλικιών, από μαθητές μέχρι ηλικιωμένοι γείτονες, κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής αλλά και γνωστοί και φίλοι από άλλες γειτονιές της Αθήνας, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και στήριξαν με την παρουσία τους το εγχείρημα.
Την Κυριακή 50 άνθρωποι συμμετείχαν στην ανοιχτή συνέλευση στην οποία διαφάνηκε η αναγκαιότητα για τη δημιουργία ενός αυτοοργανωμένου χώρου στην ευρύτερη περιοχή του Κορυδαλλού. Μετά τη σύντομη παρουσίαση των αρχών λειτουργίας του χώρου ακολούθησε συζήτηση για την πορεία του εγχειρήματος, ιδέες για τις λειτουργίες του χώρου (δανειστική βιβλιοθήκη, προβολές κλπ.) αλλά και για πρωτοβουλίες και δράσεις που μπορεί να προκύψουν σχετικά με διάφορα ζητήματα.
Η συνέλευση έκλεισε δίνοντας δύο επόμενα ραντεβού ώστε να συγκεκριμενοποιήσουμε τις προτάσεις μας και να δώσουμε πνοή στις ιδέες μας...
Τετάρτη 12/5 στις 20.00 - Σαββάτο 15/5 στις 18.00
4/27/10
8,9 Μαίου, 2 μέρες συνάντησης & γνωριμίας
Πρόκειται για ένα αυτοοργανωμένο και αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα που θέλει να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς και συνάντησης των αντιστεκόμενων από τον Κορυδαλλό και τις γύρω περιοχές. Όσων κατανοούν την αναγκαιότητα να συναντηθούν με τους ‘από τα κάτω’ ,να ξεφύγουν από τη σύγχρονη καπιταλιστική ιδιώτευση της αποξένωσης και της απομόνωσης και να αντισταθούν συλλογικά στο υπάρχον σύστημα της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης.
Στόχος είναι ο χώρος να συμβάλλει στη δημιουργία και την ανάπτυξη δράσεων, παρεμβάσεων και πρωτοβουλιών για κάθε τοπικό ή κεντρικό ζήτημα που απασχολεί όποιον συμμετέχει, να φιλοξενεί άλλα εγχειρήματα κοινωνικού και πολιτικού χαρακτήρα, να γίνει ένας χώρος κοινωνικής και πολιτικής ζύμωσης.
Κάθε πρωτοβουλία που έχει σχέση με το χώρο διατηρεί την αυτονομία και την ευθύνη της δράσης της αρκεί να μην έρχεται σε αντίθεση με τα βασικά χαρακτηριστικά του χώρου. Το ίδιο ισχύει και για κάθε φιλοξενούμενο εγχείρημα. Οι αποφάσεις που αφορούν τον ίδιο το χώρο απαιτούν την ομόφωνη απόφαση της συνέλευσης.
Βασιζόμενοι στην ουσία της αλληλεγγύης που δεν απαιτεί ταύτιση απόψεων και αντιλήψεων μεταξύ των αγωνιζόμενων, δημιουργούμε τους όρους της αντίστασης σ’ένα χώρο που λειτουργεί ΕΛΕΥΘΕΡΑ στηριζόμενος στις εξής βάσεις:
- Ισότιμα, χωρίς διαχωρισμούς, χωρίς ανώτερους και κατώτερους.
- Κανείς δεν επιβάλλεται σε κανέναν και με κανένα τρόπο.
- Καμία συνδιαλλαγή, καμία συμμετοχή στο σύστημα της εκμετάλλευσης.
- Μακριά από κομματικές λογικές και οργανώσεις.
- Χωρίς εμπορευματικές σχέσεις κέρδους.
Οι αποφάσεις λαμβάνονται στις Ανοιχτές Συνελεύσεις του χώρου.
Σ’αυτή την κατεύθυνση καλούμε όλους να συναντηθούν, να συμμετέχουν και να ασχοληθούν οι ίδιοι με τα ζητήματα που τους αφορούν.
Σαββάτο 8/5, από τις 17.00 στο χώρο με καφέ και φαγητό, για να γνωριστούμε και να κουβεντιάσουμε...
Κυριακή 9/5, 18.00 , Ανοιχτή Συνέλευση για το χώρο και τη λειτουργία του.
Για το χώρο
Η έλλειψη σημείου αναφοράς στην πόλη του Κορυδαλλού σχετικά με τα κοινωνικά ζητήματα, η επιβολή ενός στείρου και εμπορευματοποιημένου περιβάλλοντος ζωής, η αποξένωση στον ''καναπέ της τηλεόρασης'' και η συνεχώς εντεινόμενη καταστολή, μας έδωσαν αρκετούς λόγους για την αρχή μιας συζήτησης με στόχο τη δημιουργία ενός νέου χώρου πολιτικών ζυμώσεων και πολυποίκιλων δρασεων.
Οι ασφυκτικές κοινωνικές συνθήκες οδήγησαν στην αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας και την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 η οποία με τη σειρά της ανέδειξε νέες, πολυποίκιλες πρωτοβουλίες. Σ’αυτό το περιβάλλον, η συζήτηση για τη δημιουργία ενός κοινωνικού χώρου στην ευρύτερη περιοχή του Κορυδαλλού εντάθηκε με την εβδομαδιαία συνεύρεση-συνέλευση ανθρώπων από ένα ευρύ φάσμα ιδεολογικών αποχρώσεων, χωρίς κλισέ και δογματισμούς, που συγκλίνουν στον αγώνα και την δράση ενάντια στην εξουσία και την καταπίεση.
Ζώντας σε συνθήκες διαρκούς ελέγχου και καταστολής, ανέχειας και ανεργίας, ενώ ταυτόχρονα προβάλλονται συνεχώς η κατανάλωση, η εμπορευματοποίηση, εμείς ενάντια στην εκμετάλλευση και την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, αποφασίσαμε να δράσουμε προτάσσοντας την αλληλεγγύη και την αντίσταση.
Η προσπάθεια αυτή απευθύνεται σε όλο τον κόσμο που αντιλαμβάνεται πως ο έλεγχος της ζωής μας από όσους κάθε φορά έχουν την εξουσία οδηγεί στις πληγές που καθημερινά συναντάμε μέσα και δίπλα μας.
Βασιζόμαστε στην ισοτιμία και τον σεβασμό της διαφορετικότητας, στοχεύουμε στη διάρηξη της εξατομίκευσης και της διαμεσολάβησης και φτιάχνουμε τον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο Pasamontana. Μια ανοιχτή διαδικασία όπου ο καθένας που θέλει να συμμετέχει μπορεί να προβάλλει τα ζητήματα που τον αφορούν, να τα επι-κοινωνήσει με τους υπόλοιπους, ανοίγοντας ταυτόχρονα δρόμους που λειτουργούν ευεργετικά για τον ίδιο και για τους άλλους. Θέλουμε ένα ανοιχτό στέκι συνάντησης, συζήτησης και δράσης, σ' ένα μη εμπορευματοποιημένο περιβάλλον, όπου μέσα από τη γενική συνέλευση η γνώμη του καθενός συνδιαμορφώνει την πορεία του εγχειρήματος.
Κινητήρια δύναμη μας το πάθος μας για την ελευθερία και η ανοικοδόμηση των σχέσεων μας μέσω της συντροφικότητας, της αλληλεγγύης και του ζωντανού μας ονείρου για τη μετάβαση σε μια κοινωνία όπου δεν θα υπάρχουνε πλούσιοι και φτωχοί , θύματα και θύτες αλλά πραγματικά ελεύθεροι άνθρωποι.
Οι ασφυκτικές κοινωνικές συνθήκες οδήγησαν στην αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας και την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 η οποία με τη σειρά της ανέδειξε νέες, πολυποίκιλες πρωτοβουλίες. Σ’αυτό το περιβάλλον, η συζήτηση για τη δημιουργία ενός κοινωνικού χώρου στην ευρύτερη περιοχή του Κορυδαλλού εντάθηκε με την εβδομαδιαία συνεύρεση-συνέλευση ανθρώπων από ένα ευρύ φάσμα ιδεολογικών αποχρώσεων, χωρίς κλισέ και δογματισμούς, που συγκλίνουν στον αγώνα και την δράση ενάντια στην εξουσία και την καταπίεση.
Ζώντας σε συνθήκες διαρκούς ελέγχου και καταστολής, ανέχειας και ανεργίας, ενώ ταυτόχρονα προβάλλονται συνεχώς η κατανάλωση, η εμπορευματοποίηση, εμείς ενάντια στην εκμετάλλευση και την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, αποφασίσαμε να δράσουμε προτάσσοντας την αλληλεγγύη και την αντίσταση.
Η προσπάθεια αυτή απευθύνεται σε όλο τον κόσμο που αντιλαμβάνεται πως ο έλεγχος της ζωής μας από όσους κάθε φορά έχουν την εξουσία οδηγεί στις πληγές που καθημερινά συναντάμε μέσα και δίπλα μας.
Βασιζόμαστε στην ισοτιμία και τον σεβασμό της διαφορετικότητας, στοχεύουμε στη διάρηξη της εξατομίκευσης και της διαμεσολάβησης και φτιάχνουμε τον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο Pasamontana. Μια ανοιχτή διαδικασία όπου ο καθένας που θέλει να συμμετέχει μπορεί να προβάλλει τα ζητήματα που τον αφορούν, να τα επι-κοινωνήσει με τους υπόλοιπους, ανοίγοντας ταυτόχρονα δρόμους που λειτουργούν ευεργετικά για τον ίδιο και για τους άλλους. Θέλουμε ένα ανοιχτό στέκι συνάντησης, συζήτησης και δράσης, σ' ένα μη εμπορευματοποιημένο περιβάλλον, όπου μέσα από τη γενική συνέλευση η γνώμη του καθενός συνδιαμορφώνει την πορεία του εγχειρήματος.
Κινητήρια δύναμη μας το πάθος μας για την ελευθερία και η ανοικοδόμηση των σχέσεων μας μέσω της συντροφικότητας, της αλληλεγγύης και του ζωντανού μας ονείρου για τη μετάβαση σε μια κοινωνία όπου δεν θα υπάρχουνε πλούσιοι και φτωχοί , θύματα και θύτες αλλά πραγματικά ελεύθεροι άνθρωποι.
Σαββάτο 8/5, από τις 17.00 στο χώρο με καφέ και φαγητό, για να γνωριστούμε και να κουβεντιάσουμε...
Κυριακή 9/5, 18.00 , Ανοιχτή Συνέλευση για το χώρο και τη λειτουργία του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)